Dlaczego dobudówka oddziela się szczeliną od starego domu?

Nowa i stara część budynku mogą osiadać, odkształcać się termicznie i wysychać w różnym tempie. Stary dom ma już ustabilizowane fundamenty, natomiast dobudówka przekazuje nowe obciążenia na grunt i może wykonać własny ruch. Jeżeli obie bryły połączono sztywno bez obliczonego sposobu współpracy albo bez poprawnie wykonanej dylatacji, naprężenia ujawniają się jako pionowa szczelina, pęknięcia wykończenia lub przeciek. Nie każda widoczna linia oznacza awarię, ale powiększanie, uskok i rysy biegnące w fundamentach wymagają oceny.

Trzeba udokumentować szerokość szczeliny na kilku wysokościach, sprawdzić przesunięcie płaszczyzn i ustalić, czy pęknięcie przechodzi przez mur, fundament oraz dach. Konstruktor analizuje dokumentację obu części, głębokość i rodzaj posadowienia, wyniki badań gruntu, odwodnienie i kolejność budowy. Ważne są zmiany po deszczu, suszy i zimie, a także uszkodzenia rur przechodzących przez styk. Pomiary okresowe pozwalają odróżnić ruch aktywny od ustabilizowanej szczeliny, lecz znaczniki nie zastępują sprawdzenia przyczyny.

Nie wypełniaj aktywnego styku twardą zaprawą, żywicą ani pianką przed rozpoznaniem konstrukcji. Sztywny materiał może ponownie pęknąć albo przenieść siły w inne miejsce. Jeżeli projekt przewidywał dylatację, naprawa powinna zachować możliwość ruchu i jednocześnie odtworzyć szczelność cieplną, powietrzną oraz wodną. Gdy szczelina szybko rośnie, klinują się drzwi, pęka instalacja lub widać przechylenie ściany, należy ograniczyć użytkowanie strefy. Sposób stabilizacji gruntu, wzmocnienia fundamentu lub połączenia brył dobiera projektant po pomiarach.