Mróz jest najbardziej niebezpieczny dla betonu, który nie uzyskał jeszcze odporności wymaganej w przyjętej technologii. Zamarzająca woda może uszkodzić tworzącą się strukturę, a niska temperatura silnie spowalnia reakcje cementu. Sam fakt, że powierzchnia jest twarda następnego dnia, nie potwierdza wymaganej wytrzymałości całego przekroju ani gotowości do rozdeskowania.
Decyzję o rozpoczęciu robót podejmuje się na podstawie prognozy, temperatury podłoża, deskowania, zbrojenia i dostarczonej mieszanki oraz możliwości utrzymania ochrony przez wymagany czas. Dostawcę należy uprzedzić o warunkach i rodzaju elementu. Domieszka wspomagająca betonowanie zimowe nie zastępuje osłony cieplnej, kontroli temperatury ani pielęgnacji.
Przed ułożeniem usuwa się lód, śnieg i szron. Instrukcja producenta może wymagać, aby mieszanka podczas układania nie spadła poniżej określonej temperatury, dlatego wartość sprawdza się na budowie i zapisuje. Po betonowaniu element osłania się materiałem dobranym w planie technologicznym, ogranicza utratę ciepła i chroni przed wiatrem. Zimą nie prowadzi się pielęgnacji przez przypadkowe polewanie zimną wodą.
Temperaturę należy śledzić w miejscach reprezentatywnych, a nie tylko w najcieplejszym punkcie pod osłoną. Czas pozostawienia deskowania i podpór zależy od rzeczywistego przyrostu wytrzymałości, rodzaju cementu, wymiaru elementu i obciążeń. Zgodę na rozdeskowanie lub obciążenie powinien wydać kierownik albo konstruktor na podstawie danych przewidzianych w planie kontroli, a nie liczby dni z kalendarza.
Jeżeli świeży beton przemarzł, osłona odpadła albo pomiary nie były prowadzone, trzeba zachować zapisy pogody i dokumenty dostawy oraz wstrzymać obciążanie. Ocena może wymagać badań, obliczeń i porównania stref elementu. Nie wolno ogrzewać zamkniętej przestrzeni urządzeniem spalającym paliwo bez wentylacji i zabezpieczeń, ponieważ powstaje ryzyko pożaru, zatrucia oraz nierównomiernego nagrzania betonu.