Co zrobić, gdy stalowa belka stropowa jest skorodowana?

Rdza na powierzchni nie zawsze oznacza istotną utratę nośności, ale kolor nie pozwala ocenić pozostałej grubości stali. Najgroźniejsze są głębokie wżery, łuszczenie warstw, utrata przekroju przy podporach, korozja połączeń oraz stałe zawilgocenie. Końce belek ukryte w murze mogą być w gorszym stanie niż widoczny środek. Jeżeli produkt korozji rozsadza otaczającą zaprawę lub belka wyraźnie się ugina, problem nie jest już tylko kwestią malowania.

Najpierw trzeba usunąć przyczynę wilgoci i zapewnić bezpieczny dostęp do oględzin. Konstruktor sprawdza schemat podparcia, rozpiętość, obciążenia, ugięcie, stan środnika, półek, spawów, śrub i stref oparcia. Po kontrolowanym oczyszczeniu mierzy się rzeczywistą grubość w reprezentatywnych punktach, a w razie potrzeby stosuje badania nieniszczące. Ocenę prowadzi się dla osłabionego przekroju, ponieważ sama procentowa powierzchnia pokryta rdzą niczego nie rozstrzyga. Trzeba też ustalić, czy powłoka może zawierać niebezpieczne składniki.

Nie szlifuj intensywnie belki obciążonej i nie zamalowuj łuszczącej rdzy bez pomiaru. Oczyszczanie może odsłonić znaczny ubytek, a prace gorące stwarzają ryzyko pożaru. Przy niepokojącym ugięciu, trzaskach, odpadaniu muru nad podporą lub silnie skorodowanym połączeniu należy wyłączyć obszar i zlecić pilną ocenę. Naprawa może obejmować osuszenie, przygotowanie powierzchni i nową ochronę, miejscowe wzmocnienie albo wymianę. Każde dodatkowe podparcie musi mieć sprawdzoną drogę przekazania sił aż do fundamentu.