Jaki spadek powinna mieć rura kanalizacyjna wewnątrz budynku?
Nie istnieje jedna wartość spadku właściwa dla każdej rury kanalizacyjnej. Dobór zależy od średnicy, rodzaju odcinka, sposobu wentylowania, liczby i rodzaju przyborów oraz układu całej instalacji. Inne warunki dotyczą krótkiego podejścia do umywalki, a inne poziomu zbierającego ścieki z kilku urządzeń. W tabeli 6 katalogu Wavin dla opisanego tam zakresu minimalny spadek podejścia niewentylowanego wynosi 1%, a wentylowanego 0,5%; nie są to wartości uniwersalne dla każdego odcinka. Wartość należy odczytać z projektu i zweryfikować według właściwej normy oraz instrukcji systemu, a nie powielać przypadkowej liczby z internetu.
Spadek i wyjściową różnicę wysokości łączy proste równanie Δh = i × L, gdzie i jest spadkiem zapisanym jako ułamek, a L długością odcinka. Jeżeli projekt przykładowo podaje 1 procent na długości 4 m, różnica wysokości wyniesie 0,01 × 4 m, czyli 0,04 m lub 40 mm. W obliczeniu trzeba uwzględnić także wysokość kielichów, izolacji, przejść przez strop i miejsce włączenia do pionu, aby rura nie kolidowała z konstrukcją.
Zbyt mały spadek, miejscowe wypłaszczenie albo spadek odwrotny sprzyjają odkładaniu osadów i zatrzymywaniu wody. Nadmierne nachylenie również nie jest metodą naprawy źle dobranej średnicy, braku wentylowania czy zbyt długiego podejścia; zużywa wysokość montażową i może zwiększać hałas. Ważniejsza od samej wartości średniej jest ciągłość nachylenia, stabilne podparcie rury i brak ugięć między uchwytami.
Przed zabudową można bezpiecznie sprawdzić poziomnicą lub niwelatorem wysokość początku, końca i kilku punktów pośrednich. Wyniki warto zapisać wraz z długością mierzoną po osi rury. Nie ocenia się spadku po linii fug ani po nierównej posadzce. Próba przepływu wodą może ujawnić zastój, lecz nie zastępuje pomiaru geometrii, kontroli szczelności, średnic, redukcji, kierunku kielichów i prawidłowego napowietrzania układu.
Zmianę trasy powinien ocenić instalator lub projektant, zwłaszcza gdy brakuje miejsca w stropie albo konieczne byłoby podcinanie belki. Nie wolno osłabiać elementu nośnego, aby uzyskać brakujące centymetry. Powtarzające się bulgotanie, zasysanie wody z syfonów, cofanie ścieków lub wyciek na połączeniu oznaczają, że potrzebna jest szersza diagnoza, ponieważ sam spadek może być tylko jednym z kilku współistniejących błędów.