Czy złączkę rury PEX można ukryć w posadzce?

Nie każdą złączkę PEX wolno zalać jastrychem. Sprawdź typ połączenia, instrukcję systemu, próbę szczelności i zasady dokumentacji.

Samo określenie PEX nie wystarcza do odpowiedzi. O dopuszczeniu połączenia do zabudowy decydują rodzaj złączki, kompletność danego systemu i pisemna instrukcja jego producenta. Niektóre nierozłączne połączenia zaprasowywane lub nasuwane są przewidziane do ukrycia, natomiast połączenia gwintowane, skręcane i wymagające okresowego dociągania powinny pozostać dostępne. Nie wolno uznawać złączki za odpowiednią tylko dlatego, że po próbie chwilowo nie cieknie.

Najmniejsze ryzyko daje układ rozdzielaczowy, w którym od rozdzielacza do punktu poboru biegnie jeden ciągły odcinek rury. Jeżeli projekt wymaga trójnika w podłodze, wszystkie elementy muszą pochodzić z rozwiązania dopuszczającego taką zabudowę, a montaż należy wykonać właściwą szczęką i narzędziem. Miejsce nie może być naprężone, zagięte poniżej promienia podanego w instrukcji ani obciążone bezpośrednio ruchem jastrychu.

Przed zakryciem inwestor może sprawdzić oznaczenia rury i złączki, poprosić o instrukcję systemu oraz sfotografować położenie każdego połączenia z miarą i odniesieniem do ścian. Trzeba też potwierdzić, że wykonano próbę szczelności właściwą dla tego systemu i sporządzono protokół. Sama fotografia manometru bez czasu, temperatury, ciśnienia oraz podpisu osoby wykonującej badanie nie potwierdza prawidłowego odbioru.

Wykonawca ocenia zgodność elementów, profil zacisku, głębokość wsunięcia rury, stan uszczelek i ochronę przed materiałem jastrychu. Rura powinna mieć możliwość bezpiecznego wydłużania się i nie może stykać się z ostrą krawędzią. Jeśli połączenie jest rozłączne albo jego pochodzenia nie da się ustalić, rozsądnym rozwiązaniem jest przełożenie odcinka bez złączki lub wykonanie dostępnej rewizji zaprojektowanej tak, aby nie osłabiała podłogi.

Po zalaniu jastrychu nie należy szukać złączki przez przypadkowe wiercenie ani wykonywać odkrywki bez mapy instalacji. Wilgotna plama, spadek ciśnienia, szum pod podłogą lub wzrost wskazań wodomierza przy zamkniętych odbiornikach wymaga zamknięcia właściwego odcięcia i kontroli fachowej. Naprawa ukrytego wycieku może wymagać lokalizacji pomiarowej oraz miejscowego otwarcia podłogi, dlatego dobra dokumentacja przed zakryciem ma realną wartość eksploatacyjną.