Próbę wykonuje się przed zakryciem rur, lecz nie według jednej uniwersalnej wartości ciśnienia. Procedurę dobiera się do materiału, rodzaju złączek, ciśnienia roboczego i aktualnej instrukcji całego systemu. Najpierw należy zakończyć montaż, pozostawić wszystkie połączenia widoczne, odłączyć albo zabezpieczyć elementy nieprzystosowane do ciśnienia próbnego i ustalić, czy badanie ma być wodne, czy dokumentacja dopuszcza sprężone powietrze albo gaz obojętny.
Przy próbie wodnej instalację napełnia się kontrolowanie, dokładnie odpowietrza i stabilizuje temperaturowo. Jako oznaczony przykład procedura KAN-therm z 2026 r. dla opisanych tam instalacji wodnych przyjmuje ciśnienie próbne Pp = 1,1 × Pproj. Nie jest to uniwersalna nastawa dla dowolnego materiału. Wskazanie manometru ocenia się razem z oględzinami połączeń, a protokół zapisuje temperaturę, czasy, wartości ciśnienia oraz dane przyrządu.
W tej samej procedurze próba sprężonym powietrzem zaczyna się od szczelności przy 0,11 bar przez co najmniej 30 minut dla objętości do 100 l, z dodatkowymi 10 minutami na każde następne 100 l. Następna próba obciążenia trwa 10 minut, standardowo przy ciśnieniu nie większym niż 3 bar dla DN ≤ 50 albo 1,5 bar dla DN > 50. Są to parametry konkretnego systemu, a nie gotowa instrukcja do samodzielnego użycia. Gaz magazynuje dużo energii, dlatego badanie prowadzi fachowiec według właściwej dokumentacji, z zabezpieczoną strefą; nie wolno szukać nieszczelności płomieniem.
Inwestor może przed próbą sprawdzić, czy złączki są dostępne, rury mają mocowania, a manometr ma czytelną skalę i aktualne potwierdzenie sprawności. Warto sfotografować instalację i stan licznika, lecz nie manipulować zaworami w trakcie badania. Wynik dodatni wymaga spełnienia wszystkich kryteriów procedury, a nie tylko utrzymania wskazówki przez kilka minut. Po każdej naprawie właściwy cykl trzeba przeprowadzić od początku.
Protokół powinien identyfikować badany odcinek, medium, ciśnienie, czas, temperaturę, przyrząd, wynik oględzin i osoby odpowiedzialne. Dopiero po odbiorze można zakryć instalację, zachowując jej mapę i zdjęcia. Widoczna kropla, trwały spadek, odkształcenie rury, nietypowy dźwięk albo niestabilny korek końcowy oznaczają przerwanie próby, bezpieczne obniżenie ciśnienia oraz naprawę przez instalatora.