Pompa może pracować bez przerwy, gdy presostat lub czujnik nie widzi ciśnienia, styki się skleiły albo instalacja nie osiąga progu wyłączenia przez wyciek, zużycie pompy lub zbyt wysoką nastawę. Zablokowany króciec manometru potrafi pokazywać inną wartość niż rzeczywista. W układzie elektronicznym winny może być czujnik przepływu, falownik lub konfiguracja. Długotrwała praca grozi przegrzaniem silnika, suchobiegiem, uszkodzeniem studni i nadmiernym ciśnieniem, jeśli zabezpieczenie mechaniczne zawiedzie.
Jeżeli ciśnienie przekracza normalny zakres, zasilanie pompy trzeba odłączyć. Następnie sprawdza się wiarygodność manometru drugim przyrządem, pozycję zaworów, wycieki i przepływ na wodomierzu. Elektryk kontroluje styki presostatu lub sygnał sterownika, a instalator drożność króćca, zbiornik, zawór zwrotny i wydajność pompy. Różnica między ciśnieniem przy pompie a w budynku może wskazywać zatkanie. Należy też obserwować poziom wody w studni i parametry prądu silnika, aby ocenić warunki pracy.
Nie wolno regulować presostatu przy włączonym zasilaniu ani mostkować jego styków. W obudowie występuje napięcie, a niekontrolowana pompa może wytworzyć niebezpieczne ciśnienie. Nie należy wielokrotnie uruchamiać urządzenia, jeśli woda zawiera piasek albo studnia się opróżnia. Po naprawie wykonuje się kilka pełnych cykli, test zabezpieczenia przed suchobiegiem i kontrolę zaworu bezpieczeństwa, jeśli występuje. Gdy stycznik pozostaje zwarty mimo braku sygnału, wymaga wymiany przez osobę z kwalifikacjami, nie uderzania w obudowę.