Co zrobić, gdy kotwa murłaty jest luźna lub skorodowana?

Kotwa murłaty przeciwstawia się przesuwaniu i unoszeniu dachu, a jej rola jest największa przy ssaniu wiatru. Luz może wynikać z niedokręcenia, skurczu drewna, pęknięcia podłoża, zbyt małego zakotwienia albo pracy więźby. Korozja zmniejsza przekrój stali i może rozsadzić otaczający beton. Jedna widoczna kotwa nie opisuje całego połączenia: obciążenia rozdzielają się przez murłatę, wieniec, sąsiednie mocowania i złącza krokwi, więc trzeba ocenić cały ciąg podporowy.

Dekarz i konstruktor sprawdzają rozstaw, średnicę, podkładki, nakrętki, głębokość zakotwienia i stan podłoża. Oględziny obejmują pęknięcia wieńca, zawilgocenie, położenie murłaty, połączenia narożne oraz ślady jej przesunięcia. Stopień korozji ocenia się po oczyszczeniu dostępnego fragmentu, bez agresywnego osłabiania elementu. Projekt lub obliczenia powinny określić siłę wyrywającą i ścinającą dla strefy dachu. Przy kotwie chemicznej konieczne jest rozpoznanie materiału, temperatury, wilgotności i odległości od krawędzi.

Nie wystarczy mocno dokręcić zardzewiałej nakrętki. Można zerwać osłabiony trzpień, zmiażdżyć drewno albo wyrwać zakotwienie z pękniętego wieńca. Nie należy też dospawywać przypadkowego płaskownika do nieznanej stali w sąsiedztwie suchego drewna i izolacji. Jeśli murłata się przemieszcza, kotwy są zerwane na dłuższym odcinku lub po wichurze dach zmienił geometrię, trzeba ograniczyć dostęp na poddasze i pilnie zabezpieczyć konstrukcję według projektu. Naprawa może wykorzystywać nowe kotwy, obejmy lub połączenie z innym elementem nośnym, ale musi zachować ciągłość przeniesienia sił oraz ochronę przed wilgocią.