Raki to miejsca, w których zaczyn cementowy nie wypełnił przestrzeni między ziarnami kruszywa lub przy zbrojeniu. Powodem bywa niedostateczne zagęszczenie, zbyt gęsto ułożone pręty, nieszczelny szalunek, segregacja mieszanki albo przerwa w betonowaniu. Płytka porowatość powierzchniowa ma inne znaczenie niż pustka sięgająca prętów, zmniejszająca przekrój słupa, belki czy płyty. Odsłonięte zbrojenie oznacza również brak wymaganej otuliny, więc może przyspieszyć korozję i nie powinno być jedynie zakryte zaprawą.
Przed naprawą trzeba udokumentować położenie i wymiary wad, opukać krawędzie oraz usunąć wyłącznie luźne fragmenty w zakresie ustalonym przez specjalistę. Konstruktor ocenia głębokość, ciągłość betonu, przyczepność do prętów, przekrój elementu i jego obciążenie. W razie wątpliwości stosuje się odkrywki, badania nieniszczące lub odwierty. Należy ustalić przyczynę, bo podobne raki w wielu miejscach mogą świadczyć o błędzie całej technologii, a nie o pojedynczym uszkodzeniu kosmetycznym.
Nie wypełniaj pustki pianką, klejem do płytek ani przypadkowym betonem. Naprawa wymaga przygotowania stabilnego podłoża, oczyszczenia i oceny prętów, właściwej warstwy sczepnej oraz materiału naprawczego dobranego do położenia i wymaganej klasy. Głębokie wady mogą wymagać wzmocnienia albo rozbiórki fragmentu. Do czasu decyzji nie zwiększaj obciążenia i nie usuwaj podpór montażowych. Odbiór powinien potwierdzić geometrię naprawy, otulinę, pielęgnację oraz zgodność z zaleceniem konstruktora.