Co sprawdzić przed wykonaniem rekuperacji w istniejącym domu?

Rekuperacja wymaga nie tylko miejsca na centralę, lecz także ciągłej trasy nawiewów i wywiewów, czerpni, wyrzutni oraz odpływu skroplin. W istniejącym domu kanały konkurują z belkami, instalacjami i zabudową, a przypadkowe przewiercenie elementu nośnego może osłabić strop. System powinien dostarczać powietrze do pomieszczeń czystych i usuwać je z wilgotnych oraz pomocniczych. Jeżeli budynek ma kominek, kocioł z otwartą komorą lub inne urządzenie zależne od powietrza w pomieszczeniu, zmiana ciśnień wymaga odrębnej analizy bezpieczeństwa spalania.

Inwentaryzacja obejmuje rzuty i przekroje, konstrukcję stropów, istniejące kanały, szczelność obudowy domu, źródła hałasu oraz możliwość czyszczenia instalacji. Projektant ustala potrzebne strumienie powietrza, średnice, opory i nastawy równoważące, zamiast dobierać centralę wyłącznie do powierzchni budynku. Trzeba wskazać ocieplenie kanałów w strefach zimnych, szczelny odpływ kondensatu z syfonem, dostęp do filtrów i wymiennika oraz właściwe oddalenie czerpni od wyrzutni i źródeł zanieczyszczeń. Przed zakryciem wykonuje się próbę szczelności kanałów, a po uruchomieniu pomiary przepływów.

Nie wolno podłączać centrali do czynnych kanałów dymowych ani skracać drogi przez samowolne cięcie żeber stropowych. Stare kanały grawitacyjne można pozostawić, zmienić lub wyłączyć dopiero po sprawdzeniu całego układu. Zbyt małe przekroje powodują szum i duże zużycie energii, natomiast brak równoważenia tworzy podciśnienie albo nadciśnienie. Jeżeli po uruchomieniu czuć spaliny, pogarsza się ciąg komina lub uruchamia się czujnik tlenku węgla, system i urządzenie spalające należy bezpiecznie wyłączyć, przewietrzyć wnętrze i wezwać instalatora oraz kominiarza.