Czy do masy samopoziomującej można dolać więcej wody, żeby lepiej się rozpływała?

Nie należy przekraczać ilości wody podanej w karcie masy samopoziomującej. Większa płynność uzyskana przez rozcieńczenie nie oznacza lepszego podkładu. Nadmiar wody może prowadzić do rozdzielenia składników, osłabienia powierzchni i zwiększenia ryzyka spękań. Po wyschnięciu warstwa może pylić lub odrywać się pod klejem, mimo że bezpośrednio po wylaniu wyglądała gładko i dobrze rozpływała się po pomieszczeniu.

Wodę należy odmierzać dla rzeczywistej masy suchej mieszanki, używając czystego pojemnika z czytelną podziałką. Przy części worka potrzebne jest ważenie, a nie ocena ilości proszku na oko. Zakres proporcji dotyczy konkretnego produktu; nie przenosi się go z innej wylewki. Trzeba też uwzględnić wodę pozostającą w pojemniku po myciu, ponieważ dodatkowa nieodmierzona porcja zmienia skład kolejnego zarobu.

Słaby rozpływ przy prawidłowej proporcji może wynikać ze złego mieszania, przekroczenia czasu użycia, temperatury lub nadmiernej chłonności podłoża. Sprawdź kolejność wsypywania, wymagany czas mieszania i ewentualną przerwę przed ponownym przemieszaniem. Zagruntowana powierzchnia musi odpowiadać instrukcji masy. Jeśli woda natychmiast ucieka w niewłaściwie przygotowany jastrych, rozcieńczanie kolejnych wiader tylko maskuje przyczynę.

Niektóre karty, np. ATLAS SMS 15, opisują kontrolę konsystencji przez próbę rozpływu z naczynia o określonej objętości na niechłonnym, poziomym podłożu. Wynik porównuje się z wartościami dla tego produktu. Próba nie upoważnia do przekroczenia dopuszczonej ilości wody. Materiału, który zaczął wiązać, nie przywraca się do użycia dolewaniem. Ważna jest też sprawna organizacja łączenia porcji, aby nie wykonywać kolejnych fragmentów po utracie możliwości ich prawidłowego zespolenia.

Jeżeli masa została już przelana wodą, nie zakrywaj jej szybko panelami lub płytkami. Po wymaganym dojrzewaniu trzeba ocenić nośność, wilgotność i przyczepność warstwy, a przy wątpliwościach wykonać odpowiednie badanie. Mocny grunt nie gwarantuje naprawy osłabienia na całej grubości. Zakres usunięcia i odtworzenia ustala się po rozpoznaniu. Zapis proporcji, liczby worków i warunków pracy pomaga ocenić, czy problem dotyczy jednej partii, czy całej powierzchni.