Dlaczego kable fotowoltaiczne nie powinny leżeć na dachu?

Kabel leżący na pokryciu pracuje przy wietrze, ociera o chropowate krawędzie i pozostaje w wodzie lub śniegu. Wieloletnie drgania mogą uszkodzić izolację, a luźna pętla obciąża złącze własnym ciężarem. Sam kabel do zastosowań PV jest odporny na warunki w określonym zakresie, lecz nie oznacza to dopuszczenia tarcia, ostrych załamań i stałego zanurzenia. Uszkodzenie strony DC może wywołać spadek rezystancji izolacji, łuk oraz pożar.

Kontrola obejmuje całą trasę pod modułami, nie tylko widoczne końce. Instalator sprawdza punkty podparcia, promienie gięcia, kontakt z ostrymi elementami, naprężenie przy złączach i odporność zastosowanych uchwytów. Złącza nie powinny znajdować się w najniższym miejscu pętli, gdzie zbiera się woda, ani wisieć na kablach. Mocowania dobiera się do temperatury, promieniowania i materiału ramy, zachowując odległość od pokrycia oraz możliwość ruchu termicznego. Uszkodzone odcinki ocenia się pomiarowo.

Nie podnoś kabli ręką przy pracującej instalacji i nie mocuj ich zwykłą opaską bez potwierdzonej trwałości. Wyłączenie falownika po stronie AC nie usuwa napięcia generowanego przez moduły. Naprawę prowadzi osoba przygotowana do pracy DC, wymieniając uszkodzone elementy zamiast owijać je taśmą. Nie wolno obciążać korpusu złącza opaską ani mieszać niezgodnych złączy. Po uporządkowaniu trasy wykonuje się badania izolacji, dokumentację zdjęciową i ponowną kontrolę po okresie silnego wiatru.