Żółknięcie może pochodzić z samej powłoki, szczególnie przy niektórych spoiwach starzejących się bez światła, albo z substancji migrującej z podłoża. Nikotyna, sadza, drewno, bitum, rdza i stare plamy po wodzie mogą przenikać przez farbę wodną. Nierówny kolor w pobliżu źródła ciepła bywa skutkiem osadzania zanieczyszczeń w ruchu powietrza. Jeżeli przebarwienie pojawia się razem z wilgocią lub zapachem, najpierw trzeba wykluczyć przeciek i rozwój biologiczny.
Warto porównać miejsca o różnym dostępie światła, wykonać zdjęcia w stałym oświetleniu i ustalić historię pomieszczenia. Mała próba zmywania pokazuje, czy nalot leży na powierzchni, a odkrywka kolejnych warstw może ujawnić migrującą plamę. Mierzy się wilgotność i sprawdza wentylację, źródła spalania, grzejniki oraz elementy stalowe. Informacje o farbie, gruncie, czasie schnięcia i temperaturze pomagają producentowi ocenić reakcję. Próbne pole z odpowiednim podkładem izolującym wykonuje się dopiero na suchym i czystym podłożu.
Nie należy nakładać kolejnych warstw tej samej farby, dopóki źródło przebarwienia nie jest znane. Może ono ponownie przejść przez powłokę i zamknąć wilgoć. Zabrudzenia po spalaniu wymagają także sprawdzenia urządzenia oraz wentylacji, bo sadza może sygnalizować niebezpieczną pracę paleniska. Po umyciu powierzchnię dokładnie suszy się, dobiera zgodny grunt odcinający i wykonuje test przyczepności. Jeśli żółknięciu towarzyszy alarm czadu, zapach spalin lub ból głowy, należy opuścić pomieszczenie i postępować jak przy zagrożeniu tlenkiem węgla.