Woda powinna przejść z pokrycia przez pas okapowy do wnętrza rynny. Jeśli trafia za nią, przyczyną bywa zbyt krótka albo źle wyprowadzona membrana, brak pasa nadrynnowego, cofnięta rynna lub niewłaściwy kąt jej ustawienia. Podczas intensywnego opadu strumień może przeskakiwać przez krawędź, a przy małym spadku pokrycia cofać się kapilarnie pod blachę. Zimą podobny objaw wywołuje lód spiętrzający wodę przy okapie.
Kontrolę wykonuje się podczas umiarkowanego deszczu lub łagodnej próby wodnej, obserwując osobno wodę z pokrycia i z warstwy wstępnego krycia. Sprawdza się wysunięcie okapu, położenie tylnej krawędzi rynny, ciągłość obróbek, spadek i drożność odpływu. Ślady na desce czołowej pomagają określić drogę przecieku. Trzeba też ocenić, czy rynna nie obniżyła się pod ciężarem śniegu oraz czy rozstaw haków odpowiada systemowi.
Nie zaklejaj szczeliny między pokryciem a rynną pianą, bo może zablokować wentylację i odpływ wody spod pokrycia. Naprawa polega na odtworzeniu ciągłej drogi wody oraz korekcie położenia rynny, często po demontażu dolnego pasa pokrycia. Mokre drewno i izolację należy sprawdzić oraz wysuszyć. Prace przy krawędzi dachu wymagają ochrony przed upadkiem; drabina oparta o rynnę może ją dodatkowo odkształcić i nie stanowi bezpiecznego stanowiska.