Nie należy usuwać podpór stropu wyłącznie dlatego, że minęła umowna liczba dni od betonowania. Konstrukcja musi osiągnąć wytrzymałość wymaganą dla danego etapu i przewidywanych obciążeń, a decyzja powinna wynikać z projektu wykonania oraz potwierdzonych danych o betonie. Wiek mieszanki sam w sobie nie uwzględnia temperatury, pielęgnacji ani rzeczywistego przebiegu dojrzewania.
Wymagana chwila rozdeskowania zależy od schematu i rozpiętości stropu, obciążeń własnych oraz budowlanych, kolejności wykonywania wyższych kondygnacji i układu podpór. Wczesne usunięcie może spowodować nadmierne ugięcie, rysy, uszkodzenie krawędzi, a w skrajnym przypadku utratę nośności. Obciążenie może też zostać niekontrolowanie przekazane na niższe, jeszcze podparte stropy.
Przed decyzją trzeba sprawdzić projekt deskowania i podparcia, plan usuwania oraz ponownego podparcia, dokumenty dostaw betonu, warunki pielęgnacji i zapis temperatur. Wytrzymałość potwierdza się metodą przyjętą w dokumentacji wykonania, na przykład na podstawie badań próbek reprezentatywnych dla warunków dojrzewania stropu albo za pomocą innej uzgodnionej metody oceny. Nie wolno zastępować tego testem zarysowania powierzchni.
Usuwanie wykonuje się w zaplanowanej kolejności pod nadzorem, obserwując zachowanie konstrukcji i pozostawiając wymagane podpory wtórne. Nie wolno najpierw wyjąć wszystkich stempli, a potem ustawiać ich ponownie, ponieważ w przerwie strop przyjmuje pełne obciążenie i może się trwale odkształcić. Zmiana układu podparcia wymaga sprawdzenia drogi przekazywania sił na niższe elementy.
Zgodę powinien wydać kierownik budowy na podstawie projektu i potwierdzenia konstruktora, zgodnie z przyjętą procedurą wykonania. Gdy brakuje wyników, podpory pozostają do czasu uzyskania wiarygodnej podstawy decyzji. Przy rysach, narastającym ugięciu, trzaskach, przemieszczeniu deskowania lub podpór trzeba natychmiast odgrodzić strefę, nie wchodzić pod strop i wezwać konstruktora.