Tynku gipsowego Knauf MP 75 przeznaczonego pod płytki nie należy wykańczać tak samo jak powierzchni do malowania. Karta techniczna wymaga szorstkiego podłoża, bez wygładzania i zacierania. Powierzchnia ma zapewnić odpowiednie warunki dla następnych warstw, a nie uzyskać dekoracyjną gładkość. Nie oznacza to jednak pozostawienia głębokich śladów po narzędziach, luźnych grudek czy nierówności, które później trzeba będzie maskować klejem.
Producent określa dla tego zastosowania jedną warstwę tynku o grubości co najmniej 10 mm oraz wilgotność resztkową nieprzekraczającą 1% przed klejeniem. Są to wymagania dla MP 75, których nie przenosi się automatycznie na każdą zaprawę gipsową. Minimalna grubość nie jest zgodą na dowolne pogrubianie tynku. Trzeba zachować pozostałe ograniczenia produktu i ocenić podłoże, zwłaszcza przy miejscowych zagłębieniach lub przejściach między różnymi materiałami ściany.
Jasny kolor tynku i sucha w dotyku powierzchnia nie potwierdzają wymaganej wilgotności w całej warstwie. O gotowości podłoża powinien zdecydować pomiar właściwą metodą oraz ocena jego spójności. Przy ustalaniu terminu prac uwzględnia się grubość tynku, temperaturę i wymianę powietrza. Pomiar wilgotności powietrza w łazience nie zastępuje sprawdzenia tynku. Wynik warto zapisać razem z miejscem i sposobem pomiaru, szczególnie przy grubszych fragmentach ściany.
Jeżeli wykonawca już wygładził tynk, przed gruntowaniem trzeba uzgodnić jego przygotowanie do okładziny. Samo narysowanie kilku bruzd nie potwierdza usunięcia słabej lub zbyt zwartej warstwy powierzchniowej. Obróbka powinna pozostawić nośne podłoże, a powstały pył należy dokładnie zebrać. Nie nakładaj gruntu na luźny pył w przekonaniu, że zawsze go zwiąże. Głębokie szlifowanie może dodatkowo zmniejszyć grubość tynku poniżej wymaganej wartości.
Dalszy układ warstw dobiera się do warunków użytkowania. W strefie rozprysku wody potrzebne jest przewidziane dla podłoża uszczelnienie pod płytkami, połączone z detalami naroży i przejść instalacji. Grunt oraz klej muszą być zgodne z tym układem. Równa, sucha ściana poza natryskiem i stale moczona część prysznica nie mają identycznych wymagań. Przed rozpoczęciem klejenia warto wspólnie z wykonawcą odebrać podłoże, aby wad tynku nie zakryć trwałą okładziną.