Nie każdy jastrych anhydrytowy trzeba szlifować przed przyklejeniem płytek. Odpowiedź zależy od dokładnego wyrobu oraz kompletnego systemu obejmującego grunt, hydroizolację i klej. Aktualna karta Knauf FE 50 Largo deklaruje powierzchnię niewymagającą szlifowania. Z kolei instrukcja gruntu Ceresit CT 17 Profi wymaga, aby podłoże anhydrytowe przeszlifować grubym papierem, oczyścić i odkurzyć. Brak wymagania w karcie jastrychu nie zwalnia więc z ostrzejszego warunku określonego dla następnej warstwy.
Najpierw trzeba ustalić nazwę i partię jastrychu, odszukać kartę wykonania oraz dokumenty planowanej chemii. Powierzchnię ocenia się w wielu miejscach, zwłaszcza przy drzwiach, dylatacjach i strefach później wysychających. Wykwity, zgorzel, mleczko, pylenie albo szklista, słabo związana warstwa wymagają mechanicznego usunięcia niezależnie od ogólnego opisu produktu. Szlifowanie ma odsłonić jednolite, nośne podłoże. Nie jest natomiast czynnością wykonywaną automatycznie tylko dlatego, że spoiwem jest siarczan wapnia.
Wstępną ocenę obejmują oględziny, przetarcie suchą dłonią lub gąbką, próba zarysowania krzyżowego oraz zwilżenie kilkoma kroplami wody. Pył pozostający na dłoni, głęboka krusząca się rysa albo silnie nierówna chłonność wskazują na potrzebę dalszej diagnostyki. Test wody ocenia chłonność, lecz nie potwierdza wytrzymałości i nie zastępuje badania przyczepności. Gdy warstwa odspaja się głębiej, wynik próby jest niejednoznaczny albo przewidziano ciężkie płytki, wykonawca powinien oznaczyć wytrzymałość powierzchniową metodą właściwą dla systemu.
Jeżeli obróbka jest wymagana, wykonuje się ją równomiernie maszyną z dobranym materiałem ściernym i skutecznym odsysaniem. Celem nie jest obniżanie poziomu podłogi ani zeszlifowanie nierówności do dowolnej głębokości. Przy ogrzewaniu podłogowym agresywna obróbka może zmniejszyć otulinę rur lub kabli grzejnych. Po pracy całą powierzchnię dokładnie odkurza się odkurzaczem przemysłowym; luźnego pyłu nie zamyka się gruntem i nie zmywa obficie wodą. Rysy, dylatacje oraz miejscowe naprawy rozwiązuje się przed gruntowaniem według kompatybilnego detalu.
Przed klejeniem płytek trzeba ponadto zakończyć wymagane wygrzewanie, wychłodzić podłogę i potwierdzić wilgotność metodą CM. Limit nie jest jednakowy dla każdego produktu i układu warstw, dlatego bierze się go z najbardziej rygorystycznej zgodnej instrukcji. W strefie mokrej potrzebna jest hydroizolacja dopuszczona na jastrych siarczanowo-wapniowy. Grunt nie naprawi słabej warstwy ani nadmiernej wilgotności. Szlifowanie wytwarza drobny pył, dlatego stosuje się osłonę maszyny, odsysanie oraz ochronę słuchu, oczu i dróg oddechowych, a pomieszczenie oddziela od pozostałej części budynku.