Płyta podstawy powinna przekazywać nacisk na beton przez zaprojektowaną warstwę podlewki i powierzchnię oparcia. Szczelina może powstać przez skurcz źle dobranej zaprawy, niepełne wypełnienie, wypłukanie, korozję albo obrót podstawy pod momentem. Gdy kontakt pozostaje tylko na krawędzi, naciski miejscowe rosną, a kotwy mogą przejmować siły, do których nie zostały przeznaczone. Sama obecność nakrętek poziomujących nie dowodzi, że słup może stale opierać się punktowo.
Kontrola obejmuje szerokość i głębokość pustki, pion słupa, stan spoin, kotew, nakrętek, podkładek i betonu. Należy ustalić, czy szczelina jest stała, czy zmienia się pod obciążeniem, oraz czy widać rysy promieniste, korozję albo odspojoną podlewkę. Konstruktor sprawdza siły osiowe, moment, ścinanie, docisk betonu i pracę kotew. Przydatne bywają opukiwanie, badanie endoskopowe i kontrolowane odkrywki. Materiał naprawczy dobiera się do wymaganej wytrzymałości, grubości, skurczu oraz warunków wilgotnościowych.
Nie wolno wciskać przypadkowej zaprawy tylko od widocznej krawędzi, bo może ona utworzyć pozorną skorupę nad pustką. Dokręcanie kotew bez obliczeń może rozciągnąć je, uszkodzić gwint albo zarysować beton. Jeśli słup jest odchylony, płyta się kołysze, kotwa wysuwa się lub beton odłupuje, strefę należy odgrodzić i zaprojektować odciążenie. Naprawa może wymagać usunięcia starej podlewki, przygotowania podłoża, szczelnego deskowania i wtłoczenia bezskurczowego materiału, a następnie kontroli pełnego podparcia i zabezpieczenia przed wodą.