Profil pióro-wpust może zastąpić zaprawę w spoinie pionowej tylko tam, gdzie dwa pełne, zgodne elementy systemowe rzeczywiście zazębiają się na całej wysokości. Nie oznacza to ogólnej zasady pozostawiania każdego pionowego styku pustego. Po przecięciu pustaka lub bloczka profil znika, a połączenie gładkich powierzchni wymaga wykonania zgodnego z instrukcją systemu.
Szczególną uwagę zwraca się na naroża, skrzyżowania ścian, miejsca przy otworach oraz styki elementu dociętego z pełnowymiarowym. Jeżeli jedna ze stron nie ma pasującego pióra i wpustu, pionowy styk zazwyczaj trzeba wypełnić odpowiednią zaprawą na pełnej wymaganej powierzchni. Dokładny materiał i sposób nakładania wynikają z dokumentacji producenta użytych elementów.
Kontrolę wykonuje się podczas murowania, zanim styk zostanie zasłonięty następną warstwą albo ociepleniem. Trzeba sprawdzić typ elementu, kierunek profilu, szerokość szczeliny i ciągłość wypełnienia. Zatarcie samego lica nie jest naprawą, ponieważ wewnątrz może pozostać pustka. Nie należy także wciskać przypadkowej pianki lub zaprawy tylko od strony elewacji.
Niewypełnione styki mogą pogarszać współpracę elementów, szczelność powietrzną, odporność na zacinający deszcz i jakość podłoża pod tynk. Znaczenie wady zależy od rodzaju ściany, lokalizacji, obciążeń i późniejszych warstw. W ścianach fundamentowych, piwnicznych oraz innych obciążonych poziomo zasady mogą być bardziej rygorystyczne niż w typowej ścianie naziemnej.
Jeżeli błąd odkryto po wymurowaniu większej powierzchni, zakres naprawy powinien określić projektant lub doradca techniczny systemu po wykonaniu odkrywek. Samodzielne rozkuwanie spoin w ścianie nośnej może uszkodzić cienkie ścianki elementów i osłabić przewiązanie. Roboty trzeba zatrzymać, gdy wada powtarza się w narożach, przy podporach albo na wielu kolejnych warstwach.