Śruby kotwiące przekazują siły z podstawy słupa do fundamentu. Korozja może zmniejszyć ich przekrój, osłabić nakrętki i podkładki oraz zniszczyć przyczepność w strefie zakotwienia. Najbardziej niebezpieczne bywają ubytki przy poziomie betonu, pod płytą podstawy lub wewnątrz szczeliny, czyli tam, gdzie nie widać ich podczas pobieżnych oględzin. Rdza może też wskazywać na stały dopływ wody i degradację zaprawy podlewowej.
Konstruktor sprawdza liczbę, średnicę i układ kotew, obciążenia słupa, stan spoin, płyty podstawy, betonu oraz podlewki. Po kontrolowanym oczyszczeniu mierzy się pozostałą średnicę i ocenia gwint, lecz nie odkręca nakrętek bez ustalenia, czy kotwa jest obciążona. W razie wątpliwości potrzebne są badania materiału, skanowanie lub odkrywka fundamentu. Należy również znaleźć drogę wody: nieszczelną obróbkę, spływ po słupie, zaleganie przy posadzce albo kondensację.
Nie dospawuj przypadkowych prętów do kotwy i nie dokręcaj jej dużym momentem w nadziei, że połączenie odzyska nośność. Taka czynność może zerwać osłabiony gwint lub uszkodzić beton. Przy wyraźnym pochyleniu słupa, luźnej płycie, pękniętym fundamencie albo utracie znacznej części średnicy obszar trzeba zabezpieczyć i nie obciążać konstrukcji. Naprawa może wymagać nowych kotew, powiększenia podstawy, dodatkowego fundamentu lub czasowego odciążenia; kolejność i sposób przekazywania sił muszą być opisane w projekcie.