Profil UA stosuje się przy otworze drzwiowym wtedy, gdy zwykły profil CW nie spełnia warunków określonych dla danego systemu ściany. Nie rozstrzyga o tym sam wygląd drzwi ani odczucie, że skrzydło jest lekkie. Przy otwieraniu i zamykaniu obciążenie działa na ościeże przez zawiasy i mocowania. Konstrukcja musi bez nadmiernych odkształceń przekazać te siły dalej, ponieważ jej ruch może uszkadzać spoiny i utrudniać domykanie drzwi.
W opisanym rozwiązaniu RIGIPS otwór na profilach CW jest dopuszczony przy jednoczesnym spełnieniu trzech warunków: wysokość ściany do 2,60 m, szerokość otworu do 0,90 m i masa skrzydła do 25 kg. Przekroczenie choć jednej wartości kieruje dobór do profili ościeżnicowych UA. To zasady konkretnego systemu, a nie zamiennik dokumentacji dowolnej lekkiej ściany. Trzeba też odróżnić szerokość otworu konstrukcyjnego od handlowego oznaczenia skrzydła.
Przykładowo skrzydło ważące 20 kg nie uzasadnia użycia CW, jeżeli ściana ma 2,80 m wysokości. Podobnie ściana o wysokości 2,50 m nie spełni wskazanych warunków dla CW, gdy otwór będzie miał 1,00 m szerokości. Takie porównanie warto wykonać przed zakupem profili. Ostateczne wymiary bierze się z projektu i wymagań producenta ościeżnicy, uwzględniając gotowy poziom posadzki oraz liczbę warstw płyt po obu stronach ściany.
UA ma większą sztywność, lecz również określone granice zastosowania. Dobór szerokości profilu musi uwzględniać masę i szerokość skrzydła, a nie tylko grubość przegrody. W systemie RIGIPS słupki UA łączy się z podłożem i stropem przez odpowiednie kątowniki. Zastąpienie tych połączeń przypadkowymi wkrętami do cienkiej blachy nie odtwarza przewidzianego mocowania. Ponad możliwościami standardowego rozwiązania potrzebna jest osobno zaprojektowana konstrukcja wsporcza.
Przed zamknięciem ściany zapisz masę skrzydła, wymiary otworu i oznaczenia zastosowanych elementów. Przy późniejszej wymianie lekkich drzwi na cięższe trzeba wrócić do tych danych. Nie należy wzmacniać ościeża wyłącznie dokładając płytę na zewnątrz lub wkręcając więcej łączników w to samo miejsce. Jeżeli ościeżnica już się porusza, kontrola powinna objąć podporę i zamocowania, zanim zostaną ponownie zaszpachlowane pęknięcia.