Pozostałość preparatu pielęgnacyjnego może wymagać usunięcia przed klejeniem podłogi, wykonaniem masy wyrównującej lub powłoki żywicznej. Zależy to od konkretnego środka i kolejnych warstw. Preparat ograniczający parowanie pomaga świeżemu betonowi dojrzewać, ale utworzona przez niego błona może później oddzielać klej od mineralnego podłoża. Dobrze wykonana pielęgnacja i odpowiednie przygotowanie do klejenia są więc odrębnymi etapami.
Najpierw ustal nazwę zastosowanego produktu, datę aplikacji i wymagania jego karty technicznej. Przykładowo dla Sika Antisol-101 NB producent wymaga usunięcia pozostałości przed wykonaniem powłok ochronnych i wskazuje metody mechaniczne. Tego zalecenia nie należy automatycznie przenosić na każdy preparat pielęgnacyjny. Niektóre systemy dopuszczają pozostawienie zgodnego środka, lecz potrzebne jest potwierdzenie dla rzeczywistego zestawu materiałów, a nie samo podobieństwo ich nazw.
Upływ określonej liczby dni nie dowodzi, że błona zniknęła lub że klej uzyska wymaganą przyczepność. Również suchy wygląd betonu nie mówi nic pewnego o pozostałościach wosków czy polimerów. Zbierz dokumenty od wykonawcy posadzki i zapytaj dostawcę planowanej masy lub kleju o wymagane przygotowanie. Jeżeli użytego środka nie da się rozpoznać, rozsądniejsza jest ocena podłoża i próba systemowa niż pokrywanie całej powierzchni przypadkowym gruntem.
Gdy konieczne jest usunięcie, metodę mechaniczną dobiera wykonawca do wytrzymałości betonu i docelowej warstwy. Obróbka ma odsłonić nośne podłoże, bez pozostawienia słabej powierzchni i bez nadmiernego uszkodzenia jastrychu. Następnie trzeba dokładnie usunąć pył. Sam rozpuszczalnik może rozprowadzić zanieczyszczenie głębiej, a grunt nie naprawi rozdzielającej błony. Zakres robót powinien obejmować także ocenę mleczka cementowego, rys i lokalnych napraw.
Po przygotowaniu sprawdza się osobno wilgotność, równość i przyczepność podłoża, zgodnie z wymaganiami wybranej podłogi. Próba przyklejenia lub badanie odrywania mogą pomóc potwierdzić skuteczność obróbki, lecz wynik z jednego przypadkowego miejsca nie opisuje całego pomieszczenia. Szlifowanie wymaga odsysania pyłu i zabezpieczenia sąsiednich stref. Przed rozpoczęciem należy też rozpoznać przebieg płytko ułożonych instalacji oraz grubość warstwy, którą wolno usunąć.