Grzałka może wspierać urządzenie podczas dużego zapotrzebowania, podgrzewu wody, odszraniania lub awarii, ale dominująca praca zwykle wskazuje na ograniczenie sprężarki albo niewłaściwe ustawienia. Przyczyną bywa zbyt wysoka temperatura zasilania, mały przepływ, zabrudzony filtr, źle dobrana krzywa, przewymiarowane potrzeby budynku, błąd czujnika lub nieaktywne źródło dolne. W instalacji powietrznej znaczenie ma także oblodzenie i odpływ skroplin. Sam wysoki rachunek nie rozstrzyga, który tryb zużył energię.
Należy odczytać historię pracy sprężarki i grzałki, kody zdarzeń, temperatury zasilania i powrotu, temperaturę zewnętrzną oraz przepływ. Porównuje się moc wymaganą przez budynek z charakterystyką urządzenia w konkretnym punkcie pracy. Sprawdza się filtry, zawory, pompę obiegową, odpowietrzenie, czujniki i ustawienie punktu biwalentnego. Dla gruntowego źródła kontroluje się temperatury solanki i przepływy, a dla powietrznego stan wymiennika oraz cykle odszraniania. Krótki test nie zastąpi danych z kilku chłodnych dni.
Nie należy wyłączać grzałki na stałe, jeśli pełni funkcję ochrony przeciwzamrożeniowej lub awaryjnej. Można doprowadzić do braku ciepła, zamarznięcia instalacji albo przeciążenia sprężarki. Nie powinno się też podnosić krzywej dla jednego niedogrzanego pomieszczenia bez sprawdzenia jego odbiornika i przepływu. Po usunięciu przyczyny ustawienia optymalizuje się stopniowo, obserwując komfort i zużycie. Jeżeli występują alarmy wysokiego ciśnienia, brak przepływu lub oblodzenie nie znika po odszranianiu, potrzebny jest autoryzowany serwis.