Pokrycie spodu płytki ocenia się przez podniesienie próbnego elementu bezpośrednio po osadzeniu, zanim klej zwiąże. Sam wybór pacy o dużych zębach nie potwierdza dobrego przyklejenia. Wynik zależy również od równości podłoża, profilu spodu płytki, konsystencji zaprawy i sposobu dociskania. Kontrola jest szczególnie ważna przy dużym formacie, bo niewielka krzywizna może pozostawić rozległą pustkę mimo równych krawędzi okładziny.
Po zdjęciu płytki obejrzyj środek, obrzeża i narożniki oraz odpowiadającą im warstwę na podłożu. Szukaj ciągłego kontaktu i rozpłaszczenia żeber zaprawy. Wyraźne, niezmienione grzbiety z otwartymi kanałami albo suche pola oznaczają brak pełnego podparcia. Dla podłóg i zastosowań zewnętrznych Weber wskazuje w swoich zaleceniach pokrycie całej powierzchni. Wymaganie dla konkretnej realizacji ustala się z dokumentacji systemu, bez przyjmowania jednego niższego procentu dla wszystkich okładzin.
Klej rozprowadza się równomiernie, prowadząc żebra w jednym kierunku, aby podczas osadzania powietrze mogło uchodzić. Przy metodzie kombinowanej cienką warstwę kontaktową nanosi się również na spód płytki. Element dociska się z kontrolowanym ruchem poprzecznym do żeber. Celem jest ich złożenie i połączenie obu warstw, a nie pozostawienie dwóch wysokich grzebieni. Nie wyrównuj znacznych nierówności przypadkowymi plackami: miejscowe podparcie zwiększa ryzyko pęknięcia pod obciążeniem.
Jeżeli próba wypada źle, ustal przyczynę przed zwiększaniem ilości kleju. Oczyść spód, popraw przygotowanie podłoża, dobierz pacę i skontroluj czas otwarty. Dopuszczalna grubość warstwy nadal musi mieścić się w karcie zaprawy. Klipsy poziomujące nie wypełniają pustek, a zbyt silne podciąganie może oderwać płytkę od świeżego kleju. Kontrolę powtarza się po zmianie formatu, pacy, konsystencji lub warunków, nie tylko na pierwszej płytce pomieszczenia.
Element podniesiony do oględzin trzeba ponownie osadzić w prawidłowo przygotowanej, świeżej warstwie; samo odłożenie go na naruszone żebra nie odtwarza pewnego styku. Duże i ciężkie płyty wymagają odpowiednich uchwytów oraz bezpiecznego transportu. Nie prowadź prób przez podważanie już związanej okładziny na hydroizolacji. Dźwięk przy opukiwaniu gotowej podłogi może wskazać miejsce do dalszej oceny, lecz nie pozwala zmierzyć procentu pokrycia klejem.