Podsypka ma równomiernie podtrzymywać rurę i zachować jej projektowany spadek, a obsypka ma przenieść obciążenia gruntu bez punktowego zgniatania lub przesunięcia instalacji. Rura położona na kamieniu, grudzie betonu albo samej kielichowej złączce może się odkształcić lub osiąść. Przeciek pod betonem, izolacją i posadzką jest trudny do odnalezienia, dlatego instalację odbiera się przed zasypaniem.
Najpierw sprawdza się projektowane rzędne, kierunek spływu, średnice, miejsca podejść i przejścia przez fundamenty. Rury muszą mieć oznaczenie zastosowania dopuszczające ułożenie w danym miejscu. W systemach zgodnych z PN-EN 1451 oznaczenie B dotyczy instalacji w obrębie budynku. Elementy oznaczone BD mogą obejmować także odcinki układane w gruncie w obrębie konstrukcji budynku, ale w tym zastosowaniu norma wskazuje wymiar nominalny co najmniej 75 mm i sztywność obwodową co najmniej SN4. Przydatności nie wolno więc zakładać wyłącznie na podstawie koloru rury lub samych liter BD. Przy fundamencie należy zachować zaprojektowaną osłonę i nie podkopywać strefy przekazywania obciążeń.
Dno wykopu oczyszcza się z kamieni, gruzu i zamarzniętych brył, a materiał podsypki dobiera do instrukcji konkretnego systemu i warunków gruntowych. Starszy dokument techniczny Kaczmarek, wydany w Malewie w 2004 r. dla wskazanego w nim PP-HT, podaje pod podłogą 15 do 20 cm podsypki piaskowej, lecz w gruntach kategorii I-IV dopuszcza też ułożenie bez osobnej podsypki, jeśli dno spełnia jej warunki. Katalog Pipelife rozróżnia podłoże typu 1, z warstwą co najmniej 100 mm lub 150 mm na podłożu skalistym, oraz typ 2, gdzie rura może leżeć bezpośrednio na ukształtowanym, wyrównanym dnie. Te warianty pokazują, że jednej liczby nie wolno przenosić między systemami i warunkami gruntowymi.
Po połączeniu odcinków kontroluje się spadek niwelatorem lub laserem, a nie przez ocenę wyglądu. Materiał obsypki wprowadza się równomiernie po obu stronach i starannie zagęszcza w strefach bocznych, bez podnoszenia albo przesuwania rury. Nie zrzuca się na instalację kamieni ani dużej masy ziemi. Według instrukcji Pipelife zagęszczanie mechaniczne nad rurą można rozpocząć dopiero po wykonaniu co najmniej 300 mm warstwy ochronnej. Ta sama instrukcja Kaczmarek podaje dla objętego nią systemu co najmniej 30 cm przykrycia rury pod posadzką pomieszczenia, w którym temperatura nie spada poniżej 0°C.
Przed ostatecznym zakryciem wykonuje się przewidzianą kontrolę szczelności, odbiór częściowy oraz dokumentację zdjęciową z widoczną łatą i rzędnymi. Trzeba sprawdzić także drożność, podparcie podejść i zabezpieczenie otwartych końców przed piaskiem. Jeżeli rura ugina się pod naciskiem, spadek zanika, kielich opiera się o podłoże albo użyto nieznanego materiału, zasypywanie należy przerwać. Samodzielne dogęszczanie ciężką maszyną może przemieścić instalację lub uszkodzić fundament, dlatego sposób naprawy ustala instalator z kierownikiem budowy, a przy kolizji konstrukcyjnej również projektant.