Ciągłe przyklejenie płytek nad dylatacją jastrychu tworzy miejsce, w którym ruch podłoża zostaje przeniesiony na sztywną okładzinę. Najczęstszym skutkiem jest pęknięcie płytki albo spoiny wzdłuż szczeliny, ale może też dojść do odspojenia kleju i uszkodzenia hydroizolacji. Naprawa samej rysy fugą zwykle działa krótko, ponieważ nie usuwa przyczyny i ponownie blokuje ruch, który detal miał przejmować.
Trzeba rozróżnić dylatację konstrukcyjną budynku, dylatację obwodową, szczelinę dzielącą pola jastrychu i nacięcie pozorne. Każdy rodzaj ma inną funkcję i nie zawsze można go przesunąć do najbliższej spoiny dla wygody układu płytek. Ceresit wskazuje, że szczelinę pozorną pozostawioną bez sklejenia należy przenieść na izolację przeciwwodną i okładzinę. Mapei w instrukcji Mapelastic również wymaga przeniesienia dylatacji i elastycznego wypełnienia.
Przed ułożeniem okładziny warto nanieść wszystkie szczeliny na rysunek tarasu i skoordynować je z formatem płytek. Użytkownik może sprawdzić zdjęcia jastrychu oraz przebieg istniejących pęknięć. Nie należy samodzielnie nacinać gotowej okładziny bez ustalenia głębokości i położenia hydroizolacji, ponieważ tarcza może przeciąć membranę. Nie wolno też wypełniać szczeliny sztywnym klejem ani cementową fugą, jeśli detal wymaga odkształcalnego uszczelnienia.
Projektant lub technolog systemu powinien określić podział pól, szerokość szczelin i sposób ich przeprowadzenia przez wszystkie warstwy. W strefie dylatacji stosuje się właściwą taśmę albo profil, materiał elastyczny oraz sznur ograniczający przyczepność uszczelniacza do dna, jeśli przewiduje to detal. Rozstawu pól nie należy przyjmować z jednej ogólnej tabeli bez sprawdzenia rodzaju jastrychu, geometrii, nasłonecznienia, koloru i formatu płytek.
Jeżeli rysa już powstała, trzeba ustalić, czy jej krawędzie pracują i czy uszkodzona jest hydroizolacja. Pojedynczą płytkę można wymienić dopiero po zaprojektowaniu ruchomego połączenia; ponowne przyklejenie jej w taki sam sposób odtworzy wadę. Prace należy przerwać przy przecieku do pomieszczenia, wybrzuszeniu większego pola lub nieznanym przebiegu szczeliny konstrukcyjnej. Odbiór dylatacji powinien nastąpić przed zasłonięciem jej płytkami.