Pionowa rysa na słupie może mieć różne znaczenie: od skurczu warstwy naprawczej po odspajanie otuliny wskutek korozji prętów lub przeciążenia. Jeżeli biegnie wzdłuż zbrojenia, towarzyszą jej rdzawe wykwity, głuchy odgłos przy opukiwaniu albo wybrzuszenie betonu, trzeba brać pod uwagę korozję. Rysa przy narożu może też powstać po uderzeniu. Sam kierunek nie pozwala potwierdzić nośności, ponieważ słup przenosi siły na kolejne kondygnacje.
Strefę należy sfotografować z podziałką i sprawdzić na całej wysokości, łącznie z węzłami przy stropie oraz podstawą. Konstruktor ustala szerokość, głębokość i aktywność rysy, stan betonu, otulinę, średnicę prętów i ewentualną utratę przekroju. Potrzebna jest dokumentacja obciążeń i zmian w budynku; szczególnie istotne są niedawne przebudowy, składowanie ciężkich materiałów albo pożar. Odkrywki i badania nieniszczące wykonuje się w zaplanowanych miejscach, bez przypadkowego podkuwania elementu.
Nie zaklejaj szczeliny żywicą i nie skuwaj luźnej otuliny nad czynnym pomieszczeniem bez zabezpieczenia. Jeśli widać kruszenie, wyboczone pręty, nagły wzrost rysy, odkształcenie stropu lub trzaski, trzeba odsunąć ludzi, ograniczyć obciążenie strefy i pilnie wezwać konstruktora. Podparcie tymczasowe również wymaga projektu, ponieważ źle ustawiony stempel może uszkodzić strop niżej. Naprawa musi wynikać z przyczyny i może obejmować ochronę zbrojenia, odtworzenie przekroju albo wzmocnienie całego słupa.