Pianka może odspajać się, gdy drewno było mokre, zimne, zakurzone albo pokryte substancją ograniczającą przyczepność. Przyczyną bywa też zła temperatura składników, proporcja mieszania, zbyt gruba warstwa nakładana jednorazowo lub nieprawidłowa reakcja materiału. Krokwie zmieniają wymiary wraz z wilgotnością, a skurcz wadliwej pianki otwiera szczelinę. Taka przerwa staje się drogą ruchu powietrza i mostkiem cieplnym; może też utrudniać ocenę zawilgocenia drewna.
Należy ustalić zasięg odspojenia, szerokość szczelin, datę natrysku i warunki aplikacji. Sprawdza się gęstość oraz kruchość pianki, zapach, przebarwienia, wilgotność drewna i ślady przecieku. Kamera termowizyjna przy różnicy temperatur może wskazać nieszczelności, ale wynik trzeba potwierdzić oględzinami lub testem powietrznym. Wykonawca powinien udostępnić kartę produktu, numery partii, ustawienia urządzenia i wymagania podłoża. Próbki materiału pobiera się tak, aby nie uszkodzić niepotrzebnie konstrukcji.
Nie należy wypełniać widocznej szczeliny inną pianą bez oceny pierwotnego materiału. Jeżeli problem wynika z reakcji chemicznej lub obejmuje większą powierzchnię, łatka nie przywróci parametrów. Podczas wycinania potrzebna jest ochrona dróg oddechowych i kontrola kabli ukrytych w warstwie. Piankę odspojoną, miękką albo stale emitującą intensywny zapach usuwa wyspecjalizowana ekipa zgodnie z oceną producenta. Przed ponownym natryskiem drewno musi mieć dopuszczalną wilgotność, a źródło przecieku i ruchu powietrza powinno być usunięte.