Otworu w sprężonej płycie kanałowej nie wolno wykonywać na podstawie samego opukania stropu ani przypuszczenia, że środek widocznego kanału jest bezpieczny. Nośność prefabrykatu zależy od podłużnych splotów stalowych naprężonych jeszcze przed związaniem betonu. Przecięcie splotu, cienkiego żebra między kanałami albo strefy przypodporowej zmienia obliczony sposób przenoszenia zginania i ścinania. Może też spowodować gwałtowne odpryski betonu. To inna konstrukcja niż stara żelbetowa płyta kanałowa, dlatego zasad wiercenia nie wolno przenosić między tymi rozwiązaniami.
Najpierw trzeba ustalić producenta, dokładny typ, wysokość i numer płyty, jej rozpiętość, kierunek oparcia oraz położenie w projekcie montażowym. Konstruktor potrzebuje wymiarów i funkcji otworu, odległości od podpór, krawędzi i złączy, danych o obciążeniach, nadbetonie i istniejących uszkodzeniach. Rysunek produkcyjny pokazuje nominalny układ kanałów i splotów, a skanowanie może pomóc potwierdzić ich rzeczywiste położenie. Sam skaner nie ocenia jednak zapasu nośności i nie zastępuje pisemnej decyzji projektanta stropu.
Niewielkie przejście bywa możliwe dokładnie w osi kanału, jeżeli nie narusza żebra ani żadnego splotu i mieści się w strefie dopuszczonej dla konkretnego profilu. Przykładowe maksymalne średnice podawane przez jednego producenta wynoszą od 80 do 150 mm zależnie od typu płyty, ale nie są limitem dla prefabrykatów innej firmy. Wycięcie naruszające żebro obniża nośność i powinno być uwzględnione już w projekcie elementu. Większy otwór zwykle wymaga ukształtowania układu płyt oraz zaprojektowanego wymianu, który przekazuje reakcję krótszej płyty na sąsiednie elementy.
Po zatwierdzeniu detalu wyznacza się kanał i sploty, sprawdza instalacje oraz sposób podparcia podczas robót. Otwór wykonuje wyspecjalizowana ekipa metodą wskazaną w dokumentacji, zwykle bez udaru, wiertnicą diamentową. Nie wolno przebijać płyty młotem, wykuwać jej ani ciąć splotu szlifierką. Trzeba zabezpieczyć rdzeń przed spadnięciem, kontrolować wodę chłodzącą i pył oraz wygrodzić strefę pod stropem. Gotowe przejście musi też zachować wymagania pożarowe, akustyczne i szczelność właściwą dla danej przegrody.
Jeżeli otwór już powstał bez uzgodnienia, nie należy zasłaniać przekroju zaprawą. Trzeba udokumentować jego wymiary, położenie i widoczne sploty, ograniczyć obciążenie pola oraz zlecić ocenę konstruktorowi. Przy przeciętej stali sprężającej, ukośnej rysie przy podporze, odspojeniu betonu, nagłym dźwięku pękania lub zmianie ugięcia wyłącza się strefę nad i pod płytą. Odsłoniętego splotu nie dotyka się i nie docina. Doklejenie pręta albo zalanie otworu betonem nie odtwarza utraconego sprężenia; sposób zabezpieczenia lub wzmocnienia wymaga indywidualnych obliczeń.