Słup i posadzka zwykle mają różne fundamenty oraz różnie reagują na obciążenie. Przy stopie fundamentowej zmienia się grubość warstw i możliwość zagęszczenia zasypki, dlatego właśnie tam może powstać pustka lub słabsza strefa. Osiadanie nasila woda z nieszczelnej instalacji, wypłukiwanie drobnych frakcji, przeciążenie regałem albo ruch wózków. Słup może pozostać nieruchomy, a płyta obniżyć się wokół niego, co tworzy uskok, pęknięcia promieniste i nacisk na dylatację oddzielającą konstrukcje.
Diagnostyka obejmuje niwelację posadzki, mapę rys, pomiar ich szerokości i obserwację, czy słup jest pionowy. Trzeba przeanalizować projekt płyty, zbrojenie, dylatacje, podbudowę, fundament słupa i przebieg instalacji podposadzkowych. Badania georadarem, ugięciomierzem lub otwory kontrolne mogą wskazać pustki i grubość warstw. Geotechnik ocenia zagęszczenie i wilgotność, a konstruktor sprawdza lokalne obciążenia oraz to, czy posadzka nie została niezamierzenie oparta na stopie albo połączona ze słupem.
Nie należy wyrównywać uskoku samą cienką wylewką, zanim nie zostanie zatrzymane osiadanie. Nowa warstwa może szybko popękać i zwiększyć ryzyko dla ruchu technologicznego. Iniekcja pod płytę wymaga rozpoznania objętości pustki, drogi odpływu materiału i wpływu na fundament słupa; wykonana bez kontroli może unieść płytę nierówno. Przy narastającym uskoku, uszkodzeniu dylatacji albo rysach fundamentu należy wyłączyć pas ruchu i ograniczyć obciążenia. Naprawa powinna równocześnie usunąć źródło wody, odtworzyć podparcie i pozostawić właściwą separację od słupa.