Podczas zmiany temperatury rury, jastrych i okładzina wydłużają się w różnym stopniu. Stuk powstaje, gdy rura przesuwa się skokowo w zbyt ciasnej tulei, ociera o krawędź dylatacji albo jest sztywno zablokowana przy rozdzielaczu. Dźwięk może też pochodzić z listew, paneli lub rur w ścianie, a nie z samej płyty. Duża szybkość wzrostu temperatury i zbyt wysoka temperatura zasilania zwiększają odkształcenia oraz częstotliwość odgłosów.
Należy zanotować moment występowania, temperaturę zasilania i powrotu, pracę pompy oraz strefę, z której dochodzi hałas. Instalator sprawdza krzywą ogrzewania, zawór mieszający, mocowania przy rozdzielaczu i przejścia przez dylatacje. Kamera termiczna może pomóc prześledzić pętle, ale nie pokazuje tarcia wewnątrz posadzki. Warto też skontrolować szczeliny brzegowe, progi, listwy i sposób ułożenia okładziny, ponieważ długi panel bez luzu często strzela podczas rozszerzania.
Nie podnoś gwałtownie temperatury, aby „rozruszać” instalację, i nie wierć w podłodze w miejscu dźwięku. Do czasu diagnozy ogranicza się skoki nastawy oraz ustawia parametry w zakresie dopuszczonym dla jastrychu i okładziny. Dostępne przejścia rur można odsprzęgnąć, natomiast ingerencja pod gotową posadzką wymaga dokładnej lokalizacji. Jeżeli stukom towarzyszą pęknięcia, wybrzuszenie podłogi lub spadek ciśnienia, instalację trzeba wyłączyć i sprawdzić pod kątem uszkodzenia.