Oblodzenie powstaje, gdy wilgoć z mgły, śniegu lub powietrza osiada na zimnej siatce i zamarza. Zbyt gęsta osłona, mała powierzchnia czerpni i duża prędkość zwiększają spadek ciśnienia oraz wychłodzenie elementów. Lód może też pochodzić z kondensatu spływającego z niewłaściwie ukształtowanego kanału. Zablokowana czerpnia ogranicza nawiew, rozregulowuje bilans i może doprowadzić do podciśnienia w domu. Powtarzający się problem wskazuje na lokalizację lub detal wymagający poprawy, nie tylko na surową zimę.
Należy sprawdzić, czy lód powstaje na całej powierzchni, od zawietrznej strony, czy przy dolnej krawędzi. Kontroluje się wymiar, siatkę, daszek, odległość od śniegu i wyrzutni, spadek kanału oraz szczelność izolacji. Pomiar przepływu i różnicy ciśnień przed oraz po oczyszczeniu pokaże wpływ zablokowania. Trzeba przejrzeć ustawienia ochrony przeciwzamrożeniowej centrali i historię temperatur. Jeżeli do czerpni trafia wilgotne powietrze z wyrzutni, kuchni albo komina, położenie obu zakończeń wymaga ponownej analizy.
Nie wolno rozpuszczać lodu otwartym płomieniem ani wbijać narzędzi w kanał. Można uszkodzić powłokę, izolację i wentylator, a odłamki zostać zassane. Doraźnie centralę przełącza się lub wyłącza zgodnie z instrukcją, usuwa lód bezpiecznie z poziomu dostępu i zabezpiecza teren przed spadającymi fragmentami. Stałe rozwiązanie może wymagać większej czerpni, innej osłony, korekty spadku albo lokalizacji. Nie należy usuwać siatki chroniącej przed zwierzętami bez zastąpienia jej elementem o odpowiednim prześwicie.