W szeregowym łańcuchu ten sam prąd przepływa przez wszystkie moduły, dlatego słabszy element może ograniczać pracę pozostałych. Nierówność powstaje przez różne zacienienie, zabrudzenie, temperaturę, mikropęknięcia, uszkodzenie diody, wilgoć, degradację folii lub niejednorodną partię. Różnica wyglądu nie zawsze odpowiada różnicy mocy, a identyczna moc chwilowa nie wyklucza problemu ujawniającego się przy dużym nasłonecznieniu. Długotrwałe niedopasowanie może powodować punkty gorące i przyspieszać starzenie najsłabszego modułu.
Analizę prowadzi się w porównywalnych warunkach, sprawdzając prąd łańcuchów, krzywe prądowo-napięciowe i termogramy wykonane przy odpowiednim obciążeniu. Oględziny obejmują szkło, ramę, folię tylną, puszkę, złącza, zabrudzenie i zacienienie. Elektroluminescencja lub inne badania specjalistyczne mogą potwierdzić mikropęknięcia. Trzeba porównać numery modeli, moce znamionowe i daty produkcji oraz wykluczyć błąd pomiaru lub monitoringu. Wyniki ocenia się w odniesieniu do tolerancji producenta i historii instalacji, nie do pojedynczego zdjęcia.
Nie wolno rozłączać złączy DC pod obciążeniem ani chodzić po modułach podczas oględzin. Zacienianie ręką w celu znalezienia słabego elementu może tworzyć lokalne nagrzewanie i nie daje miarodajnego wyniku. Moduł z potwierdzonym punktem gorącym, uszkodzoną puszką lub izolacją powinien zostać bezpiecznie wyłączony przez serwis. Wymiana wymaga zgodności elektrycznej, mechanicznej i złączy, a nie tylko podobnego wymiaru. Po korekcie ponawia się pomiar całego łańcucha i dokumentuje wartości odniesienia na przyszłość.