Przelew awaryjny ma ograniczyć wysokość spiętrzenia, gdy podstawowy wpust lub rura nie odbiera deszczu. Jeżeli woda rośnie, a przelew pozostaje suchy, przyczyną może być zbyt wysoka krawędź, zablokowany otwór, zamknięta trasa albo wykonanie niezgodne z projektem. Każdy centymetr wody to około 10 kg dodatkowego obciążenia na metr kwadratowy. Warstwa 10 cm na powierzchni 100 m² oznacza w przybliżeniu 10 ton wody, dlatego objawu nie wolno traktować jak zwykłej kałuży.
Podczas bezpiecznych oględzin ustala się poziom wody względem progu przelewu, drożność odpływu głównego i awaryjnego, stan koszy oraz możliwość swobodnego wypływu na zewnątrz. Trzeba porównać liczbę, wymiary i rzędne elementów z projektem odwodnienia. Sprawdza się także ugięcia dachu, lokalne zastoiny i stan membrany przy otworach. Nie wchodzi się na dach mocno obciążony wodą bez oceny konstrukcji, a obserwacji nie prowadzi się przy burzy, silnym wietrze lub oblodzeniu.
Jeżeli poziom szybko rośnie, należy odsunąć ludzi spod zagrożonej części i wezwać zarządcę oraz odpowiednie służby. Doraźne udrażnianie wykonuje się bez naruszania membrany i bez zasysania wody w sposób stwarzający ryzyko upadku. Nie wolno samodzielnie wycinać niższego otworu w attyce, bo może to uszkodzić konstrukcję i hydroizolację. Po zdarzeniu projektant ocenia wydajność systemu, wysokość spiętrzenia i obciążenie dachu, a wykonawca odtwarza drożność oraz szczelność wszystkich detali.