Zanik po czasie sugeruje połączenie, którego rezystancja rośnie wraz z temperaturą, albo element zabezpieczający reagujący na przeciążenie. Luźny zacisk, pęknięta żyła lub zużyty styk może początkowo działać, a po rozszerzeniu materiału rozłączać się i ponownie łączyć po ostygnięciu. Takie cykle sprzyjają łukowi oraz zwęgleniu izolacji. Usterka może leżeć w puszce lub gnieździe wcześniejszym niż miejsca pozbawione zasilania, dlatego wymiana ostatniego odbiornika często nie pomaga.
Należy odłączyć wrażliwe urządzenia i zanotować, które punkty tracą zasilanie, po jakim czasie oraz przy jakim obciążeniu. Nie powinno się jednak celowo wielokrotnie nagrzewać obwodu. Elektryk analizuje kolejność połączeń, mierzy napięcie i spadki pod kontrolowanym obciążeniem, a następnie po bezpiecznym odłączeniu otwiera właściwe punkty. Szuka przebarwień, luźnych zacisków, uszkodzeń żyły i termicznych śladów w rozdzielnicy. Kamera termiczna może wskazać punkt, ale brak gorącego obrazu po rozłączeniu nie wyklucza usterki.
Nie wolno mostkować zabezpieczenia, zwiększać jego prądu znamionowego ani dociskać luźnego gniazda podczas pracy. Jeśli pojawia się trzask, migotanie, zapach, dym lub gorąca osłona, obwód należy natychmiast wyłączyć i nie używać do czasu naprawy. Wymiana obejmuje wszystkie przegrzane części i odcinek izolacji, który utracił właściwości, a zakończenie wykonuje się odpowiednią techniką. Po naprawie potrzebne są pomiary ochronne, próba pod obciążeniem oraz kontrola, czy zabezpieczenie i przekrój kabla odpowiadają rzeczywistemu odbiorowi.