Kruszenie muru pod końcem belki oznacza, że nacisk skupiony jest zbyt duży dla lokalnej wytrzymałości albo podparcie zostało osłabione przez wilgoć, bruzdę, pustkę czy degradację zaprawy. Siła z belki powinna rozłożyć się na odpowiedniej powierzchni. Gdy oparcie jest zbyt krótkie lub mimośrodowe, bloczki mogą pękać, a zaprawa być wyciskana ze spoin. Problem może postępować bez dużych rys w pozostałej części ściany.
Trzeba natychmiast udokumentować strefę i sprawdzić, czy belka się przemieszcza, obraca albo traci oparcie. Konstruktor ustala reakcję podporową, długość i szerokość oparcia, rodzaj muru, stan spoin oraz obecność poduszki betonowej. Oględziny obejmują także kondygnacje niżej, ponieważ doraźne podparcie musi mieć bezpieczną drogę aż do fundamentu. Nie usuwa się luźnych fragmentów przed zaplanowaniem zabezpieczenia, gdyż mogą one nadal częściowo przekazywać siłę.
Strefę pod belką należy wyłączyć z użytkowania, jeśli odpadają elementy, szczelina rośnie albo podciąg wyraźnie osiada. Nie wciskaj klinów, nie podmurowuj obciążonej belki przypadkową zaprawą i nie ustawiaj pojedynczego stempla na cienkiej posadzce. Projekt naprawy może przewidywać kontrolowane odciążenie, przemurowanie fragmentu, poduszkę rozkładającą nacisk lub nową podporę. Prace wykonuje się etapami, mierząc przemieszczenia, ponieważ gwałtowne podniesienie belki może uszkodzić strop i ściany wyżej.