Moskitiera działa jak lekka powierzchnia, na którą wiatr wywiera ssanie i parcie. Jeśli uchwyty obejmują zbyt małą część ramy, są luźne albo profil moskitiery jest skręcony, podmuch może wysunąć całość. Problem pogłębia niedopasowany wymiar, elastyczna siatka i montaż tylko na dwóch punktach. Spadająca rama stanowi zagrożenie dla ludzi i mienia poniżej, zwłaszcza na wyższych kondygnacjach, mimo że sama moskitiera waży niewiele.
Należy zdjąć moskitierę przed kolejnym wiatrem i sprawdzić wymiary światła, prostokątność ramki, liczbę oraz stan zaczepów. Każdy uchwyt powinien opierać się na nośnej części profilu bez kolizji z uszczelką i odwodnieniem. Trzeba ocenić kruchość tworzywa po nasłonecznieniu, poluzowane wkręty i możliwość obrotu zaczepu. Dla dużych wymiarów producent może wymagać poprzeczki, dodatkowych mocowań lub innego systemu. Ważne są też ograniczenia użytkowania przy określonej sile wiatru.
Nie wolno mocować ramki przypadkowymi wkrętami przebijającymi profil okna ani przywiązywać jej cienkim sznurkiem, który może się zerwać. Otwór w niewłaściwym miejscu narusza komorę, zbrojenie lub szczelność stolarki. Doraźnie najbezpieczniej przechować moskitierę wewnątrz. Jeżeli ma pozostać przez cały sezon, należy zastosować komplet kompatybilnych zaczepów, zabezpieczenie przed niezamierzonym wypięciem i okresową kontrolę. Na wysokości montaż wykonuje się od wnętrza lub z właściwym zabezpieczeniem przed upadkiem, bez wychylania się przez okno.