W standardowym wymienniku skropliny powstają zwykle po stronie wilgotnego powietrza usuwanego, gdy jest ono chłodzone. Woda po stronie nawiewu może oznaczać przelewanie z tacy, niewłaściwe wypoziomowanie centrali, zatkany odpływ, nieszczelne uszczelnienie kasety albo rozmrażający się lód. Przy wymienniku entalpicznym zachowanie wilgoci zależy od konstrukcji, ale widoczne krople i wynoszenie wody do kanału nie powinny być ignorowane. Mokry filtr nawiewny zwiększa opór i może stać się źródłem zanieczyszczeń.
Urządzenie wyłącza się zgodnie z instrukcją i sprawdza kierunek włożenia wymiennika, uszczelki, tackę, króciec oraz syfon. Syfon musi mieć właściwą wysokość i napełnienie względem ciśnienia w centrali; suchy lub źle wykonany może zasysać powietrze zamiast odprowadzać wodę. Serwisant kontroluje poziom urządzenia, drożność rury, izolację kanałów zimnych, czujniki temperatury i cykl odszraniania. Mokre ślady w kanale należy zlokalizować, a zabrudzone filtry wymienić. Ważne jest zanotowanie temperatur i wilgotności, przy których objaw występuje.
Nie należy wiercić dodatkowego odpływu w obudowie ani omijać zabezpieczenia przeciwzamrożeniowego. Przypadkowy otwór narusza szczelność, izolację i gwarantowaną drogę powietrza. Nie uruchamia się także wentylatora z mokrym elementem elektrycznym. Po usunięciu przyczyny tacę i dostępne powierzchnie czyści się metodą dopuszczoną przez producenta, odpływ zalewa i wykonuje próbę. Jeżeli woda dostała się do silnika, automatyki lub izolacji obudowy, potrzebna jest ocena serwisu. Wilgotny materiał kanału, którego nie można bezpiecznie oczyścić i wysuszyć, może wymagać wymiany.