Mokry, gąbczasty grunt i zapach nad polem rozsączającym są typowymi objawami przeciążenia albo awarii. Ścieki mogą wychodzić na powierzchnię, gdy grunt jest nasycony, drenaż zatkany osadem, zbiornik nie był opróżniany, rozdział jest nierówny lub do systemu trafia za dużo wody. Uszkodzone rury i przejazd pojazdów także ograniczają infiltrację. Jest to zagrożenie sanitarne, ponieważ ciecz może zawierać patogeny i zanieczyszczać wodę gruntową, studnię oraz powierzchnię działki.
Należy natychmiast ograniczyć zużycie wody i odgrodzić teren od dzieci oraz zwierząt. Uprawniony serwis sprawdza poziomy w zbiorniku, przegrody, odpływ, pompę, skrzynkę rozdzielczą i równomierność przepływu. Kamera może ocenić drożność pełnych rur, a odkrywki wykonuje się z ochroną sanitarną. Trzeba ustalić ostatni wywóz osadu, liczbę użytkowników, dopływ deszczówki, stan gruntu i poziom wód. Badanie studni jest wskazane, jeśli znajduje się w strefie możliwego oddziaływania.
Nie wolno wchodzić do zbiornika, przebijać mokrej powierzchni ani wpuszczać chemicznych dodatków jako szybkiej naprawy. Gazy i niedobór tlenu w zbiorniku mogą zabić, a środki mogą zaburzyć proces biologiczny. Nie należy pompować ścieków na teren lub do rowu. Doraźne opróżnienie zbiornika może ograniczyć cofkę, lecz nie odtwarza chłonności pola. Naprawa wynika z diagnozy i może obejmować rozdział dopływu, udrożnienie, nowe pole lub zmianę technologii. Skażoną powierzchnię należy traktować jako ścieki do czasu jej bezpiecznego oczyszczenia.