Łuszczenie przy ścianie często wskazuje na wilgoć dopływającą z boku lub z podłoża, zatrzymaną pod listwą. Może też wynikać z pozostałości środka czyszczącego, silikonu, wosku albo zbyt słabego zmatowienia przed kolejną warstwą. Drewno zmienia szerokość wraz z wilgotnością, więc powłoka na krawędziach pracuje szczególnie mocno, zwłaszcza gdy brakuje szczeliny obwodowej. Jeżeli deszczułki dodatkowo ciemnieją, pęcznieją lub unoszą się, problem nie ogranicza się do samego lakieru.
Należy zdjąć krótki odcinek listwy, zmierzyć wilgotność drewna i podłoża oraz porównać wyniki ze środkiem pomieszczenia. Sprawdza się przecieki przy drzwiach balkonowych, rurach, ścianie zewnętrznej i instalacji ogrzewania. Próba przyczepności na małym polu pomaga określić, czy rozwarstwia się między lakierami, czy od surowego drewna. Warto ustalić historię środków pielęgnacyjnych i typ poprzedniej powłoki. Geometria podłogi i szerokość dylatacji pokazują, czy drewno ma miejsce na sezonowy ruch.
Nie należy szlifować i lakierować mokrego drewna ani uszczelniać szczeliny obwodowej masą. Wilgoć zostanie zamknięta, a powłoka znów się odspoi. Najpierw usuwa się źródło wody i suszy podłogę powoli, kontrolując odkształcenia. Małą strefę można naprawić po wykonaniu próby zgodności, lecz szerokie rozwarstwienie zwykle wymaga jednolitego przygotowania większej powierzchni. Szmaty z niektórymi olejami i produktami wykończeniowymi mogą się samonagrzewać, dlatego przechowuje się je i usuwa zgodnie z kartą produktu, z dala od źródeł zapłonu.