Oczko powstaje, gdy farba cofa się z miejsca o zbyt małej zwilżalności. Najczęstszą przyczyną są ślady silikonu, oleju, tłuszczu, detergentu, preparatu nabłyszczającego albo aerozolu. Kratery mogą też tworzyć pęcherzyki powietrza pękające w zbyt szybko zasychającej lub nadmiernie wałkowanej warstwie. Jeżeli wada występuje punktowo przy fugach i uszczelnieniach, podejrzenie pada na zanieczyszczenie silikonem; równomierne drobne kratery mogą wskazywać na technikę aplikacji lub niewłaściwe rozcieńczenie.
Pozwól próbce wyschnąć i obejrzyj wadę w świetle bocznym. Sprawdź, czy przechodzi przez kolejne warstwy, czy tylko przez ostatnią, oraz przypomnij sobie użyte środki czyszczące, grunt i narzędzia. W małym miejscu wykonaj próbę przygotowania: zmatowienie, dokładne odpylenie, odtłuszczenie środkiem zgodnym z systemem i ponowne malowanie. Temperatura podłoża, wilgotność, czas między warstwami oraz sposób mieszania powinny mieścić się w karcie farby. Nie wyciągaj wniosku z jednej poprawionej kropki, jeśli wada obejmuje całą ścianę.
Nakładanie coraz grubszej warstwy zwykle nie zatopi zanieczyszczenia i może utworzyć zacieki. Nie dodawaj przypadkowego rozpuszczalnika ani płynu zmniejszającego napięcie powierzchniowe. Wadliwą powłokę usuwa się do stabilnej warstwy, podłoże przygotowuje, a w trudnych przypadkach stosuje właściwy podkład izolujący wskazany przez producenta. Przy farbach rozpuszczalnikowych zapewnij wentylację, usuń źródła zapłonu i używaj ochrony osobistej zgodnej z kartą bezpieczeństwa.