Ułożenie kostki nad istniejącą płytą bywa możliwe, ale tylko wtedy, gdy płyta jest nośna, stabilna, ma odpowiednie spadki i da się zaprojektować bezpieczne odprowadzenie wody. Nie wolno traktować jej automatycznie jak gotowej podbudowy. Trzeba ustalić grubość betonu, zbrojenie, podparcie, przebieg rys i przyczynę ich powstania. Płyta osiadająca, wykruszona, odspojona od podłoża albo popękana z uskoku nie będzie dobrym oparciem. Przykrycie jej kostką ukryje objawy, ale ruch przeniesie się na nowe wykończenie.
Drugim ograniczeniem jest woda. Typowa kostka i spoiny przyjmują część opadu, natomiast szczelna płyta zatrzymuje wodę na swoim poziomie. Jeżeli beton ma zagłębienia albo spadek ku budynkowi, wilgoć może zalegać pod nawierzchnią, wypłukiwać podsypkę i zamarzać. Potrzebna jest więc zaprojektowana droga odpływu, zgodna z wybranym systemem układania. Doraźne nawiercenie kilku otworów nie daje pewności odwodnienia, może odsłonić zbrojenie i skierować wodę do gruntu w miejscu, gdzie spowoduje podmycie lub zawilgocenie fundamentu.
Przed decyzją należy wykonać niwelację płyty i wszystkich punktów stałych: progu, garażu, furtki, bramy, wpustów i cokołu. Do najwyższego miejsca płyty dodaje się grubość kompletnego układu nad nią, nie tylko samej kostki. W ten sposób sprawdza się, czy zostanie zachowana bezpieczna wysokość przy drzwiach, czy skrzydła będą się otwierały i czy woda nie popłynie do wnętrza. Oględziny po deszczu ujawniają zastoiska, a prosty szkic rys z datą pomaga ocenić, czy płyta nadal pracuje.
Rozwiązanie może polegać na rozbiórce płyty i wykonaniu nawierzchni od gruntu albo na pozostawieniu sprawnego betonu w systemie opracowanym dla nieprzepuszczalnego podłoża. Rodzaj warstwy wyrównawczej, sposób osadzenia obrzeży, spoiny i odwodnienie muszą być ze sobą zgodne. Instrukcji dla kostki na podatnej podbudowie nie należy przenosić bez zmian na beton. Jeśli potrzebna wysokość nie mieści się pod progiem, zeszlifowanie powierzchni nie może osłabić otuliny zbrojenia; zwykle bezpieczniej analizować rozbiórkę albo inne wykończenie.
Prace trzeba przerwać, gdy rysy mają uskok, płyta kołysze się lub osiada, widoczne jest skorodowane zbrojenie, spadek prowadzi do budynku albo nie ma legalnego odbiornika wody. Konstruktor lub projektant nawierzchni powinien ocenić płytę, jeśli będzie obciążana pojazdami lub stanowi element konstrukcyjny. Do oceny potrzebne są wymiary, rzędne, zdjęcia rys, informacja o sposobie wykonania oraz planowane obciążenia. Odbiór nowej nawierzchni powinien potwierdzić drożność odwodnienia i stabilność brzegów po intensywnym deszczu.