Zapadnięcie kostki po pierwszej zimie zwykle wskazuje na utratę podparcia, a nie wadę samej kostki. Przyczyną może być niedostatecznie zagęszczony grunt lub podbudowa, zbyt gruba podsypka, wypłukanie drobnego materiału, brak odwodnienia albo mróz działający na grunt wysadzinowy. Koleiny w torze kół świadczą o obciążeniu, a lokalny lej przy studzience lub rurze może wskazywać na źle zagęszczony wykop instalacyjny.
Zmierz łatą zasięg i głębokość obniżenia oraz zaznacz miejsca gromadzenia wody. Wykonawca powinien wykonać kontrolowaną odkrywkę poza instalacjami i porównać grubość, rodzaj oraz zagęszczenie warstw z projektem. Trzeba sprawdzić obrzeża, spadki i odpływ, a przy zapadnięciu nad trasą przyłącza również szczelność instalacji. Dosypanie piasku od góry nie pokaże stanu podbudowy.
Nie układaj kolejnej warstwy kostki na obniżeniu i nie wyrównuj wyłącznie cienką podsypką, jeśli niższe warstwy są niestabilne. Naprawa wymaga rozebrania odpowiedniego pola, usunięcia przyczyny nawodnienia lub wypłukania, odbudowy warstw i ich zagęszczenia etapami. Przed ponownym ruchem ciężkich pojazdów trzeba odtworzyć podparcie oraz krawędzie, inaczej koleina szybko powróci.