Korzenie rosną tam, gdzie mają tlen, wodę i dostępną przestrzeń, dlatego często rozwijają się płytko pod szczelną nawierzchnią i stopniowo ją podnoszą. Powstaje próg grożący potknięciem, ale pochopne odcięcie dużego korzenia może osłabić stabilność drzewa albo otworzyć drogę dla zgnilizny. Trzeba też odróżnić bezpośrednie wypchnięcie kostki od osiadania podbudowy obok korzenia oraz od ruchu gruntu wpływającego na ścianę budynku.
Odgrodź niebezpieczny próg i zmierz jego wysokość oraz zasięg. Arborysta powinien rozpoznać gatunek, kondycję drzewa, średnicę i funkcję korzeni oraz strefę ich ochrony. Specjalista od nawierzchni sprawdza podbudowę, obrzeża, odwodnienie i odległość od fundamentu oraz instalacji. Odkrywki wykonuje się ostrożnie, najlepiej metodą ograniczającą uszkodzenie korzeni. Rysy budynku, przechył drzewa, świeże pęknięcia gruntu lub korzenie naruszone przez wcześniejsze roboty zwiększają pilność oceny.
Nie przecinaj korzeni piłą i nie frezuj ich do poziomu kostki bez decyzji arborysty. Krótkotrwałe wyrównanie może wywołać niestabilność drzewa, a odrastająca tkanka ponownie podniesie nawierzchnię. Rozwiązaniem bywa zmiana przebiegu ścieżki, powiększenie nieutwardzonej strefy, podniesienie nawierzchni nad korzeniem albo zastosowanie konstrukcji o większej elastyczności. Projekt powinien jednocześnie usunąć próg, zachować warunki dla drzewa i nie skierować wody ku fundamentom.