Hydroizolację balkonu sprawdza się jako ciągły system, a nie tylko powierzchnię między płytkami. Przed ułożeniem okładziny podłoże powinno mieć wymagany spadek do odpływu, być nośne, równe, suche w granicach systemu i pozbawione aktywnych rys. Szczególnej kontroli wymagają naroża, próg drzwi, czoło płyty, wpust, dylatacje, przejścia balustrady i wywinięcia na ściany. To w tych miejscach najczęściej powstaje droga wody.
Porównaj zastosowane warstwy z dokumentacją jednego kompletnego systemu i zachowaj zdjęcia przed zakryciem. Wykonawca powinien sprawdzić grubość i ciągłość powłoki, wklejenie taśm, mankietów oraz zgodność z klejem. Kontrolowaną próbę wodną wykonuje się tylko wtedy, gdy konstrukcja, odpływ i producent systemu na to pozwalają, z ustaloną wysokością wody, czasem i obserwacją przestrzeni niżej.
Nie zakładaj, że fuga lub płytka zastąpi izolację i nie przebijaj gotowej powłoki przy montażu profili. Przypadkowa próba zalania może przeciążyć balkon albo zalać budynek. Wadę naprawia się przed okładziną, gdy dostęp do detalu jest pełny. Po odbiorze warto sporządzić protokół ze zdjęciami, produktami, numerami partii, warunkami wykonania i wynikiem sprawdzenia, ponieważ późniejsza diagnoza wymagałaby demontażu płytek.