Kolor i całkowite zakrycie ściany nie potwierdzają wymaganej grubości hydroizolacji. Powłoka może wyglądać jednolicie, a mimo to być zbyt cienka na wystających ziarnach lub krawędziach. Wymaganie zależy od produktu i klasy oddziaływania wody. Dokumentacja rozróżnia zwykle grubość warstwy mokrej oraz suchej, a skurcz podczas wiązania sprawia, że wartości te nie są równe. Kontrola powinna odbywać się podczas aplikacji i przed zasłonięciem izolacji.
Najpierw ustala się obciążenie wodą i rozwiązanie projektowe, a następnie odczytuje wymagane zużycie oraz grubość z aktualnej karty produktu. Dla przykładu Remmers BIT 1K podaje przy wilgoci gruntowej co najmniej 3 mm warstwy suchej, około 3,6 mm mokrej i około 3,6 l/m². Przy umiarkowanie napierającej wodzie wartości rosną odpowiednio do co najmniej 4 mm, około 4,8 mm i około 4,8 l/m². Nie można stosować tych liczb do innej masy.
Prosty bilans materiału pomaga wykryć rażący błąd. Dla 40 m² i deklarowanego zużycia 3,6 l/m² potrzeba teoretycznie 144 l produktu, przed uwzględnieniem strat i nierówności. Sama liczba opróżnionych opakowań nie zastępuje jednak pomiaru, ponieważ część masy mogła pozostać w pojemnikach albo trafić na wyrównanie ubytków. Użytkownik może zapisać powierzchnię, liczbę opakowań i partie, lecz nie powinien przebijać gotowej powłoki przypadkowym narzędziem.
Wykonawca mierzy mokrą warstwę grzebieniem kontrolnym w odpowiedniej liczbie miejsc i dokumentuje wyniki. Grubość suchej powłoki sprawdza się metodą dopuszczoną dla systemu, często na próbce referencyjnej wykonanej obok izolowanej powierzchni. Trzeba też ocenić podłoże, narożniki, fasety, przejścia i obecność wkładki wzmacniającej, jeśli wymaga jej klasa wody. Odbiór samej płaszczyzny bez detali jest niewystarczający.
Zasypywanie należy wstrzymać, jeżeli brakuje zapisów kontroli, zużycie jest wyraźnie mniejsze od obliczonego, widoczne są prześwity, pęcherze lub nieutwardzone pola. Nie należy nakładać przypadkowej kolejnej warstwy na zabrudzoną albo całkowicie zestarzałą powierzchnię bez sprawdzenia przyczepności. Sposób uzupełnienia i czas ochrony przed gruntem muszą wynikać z instrukcji produktu. Odbiór warto zakończyć protokołem i zdjęciami przed montażem płyt ochronnych.