Płyta gipsowa ma ograniczoną nośność na miejscowy docisk i wyrywanie. Kołek może wypaść, gdy nie rozłożył się za płytą, otwór jest za duży, materiał zawilgotniał albo obciążenie działa daleko od ściany i tworzy duży moment. Deklarowana nośność mocowania dotyczy określonej płyty, grubości i sposobu montażu; nie jest uniwersalną wartością dla każdej zabudowy. Drgania półki lub uchwytu stopniowo powiększają uszkodzenie.
Po zdjęciu obciążenia ocenia się średnicę i kształt otworu, liczbę warstw płyt, odległość od krawędzi oraz położenie profili. Trzeba zważyć rzeczywisty przedmiot i uwzględnić siłę powstającą przy pociągnięciu, otwieraniu albo oparciu. Skaner i dokumentacja pomagają znaleźć konstrukcję, lecz przed wierceniem należy wykluczyć kable i rury. Ciemny, miękki gips wskazuje na wilgoć, która wymaga osobnej diagnozy przed ponownym mocowaniem.
Nie wkładaj większego kołka w rozkruszony otwór bez oceny pozostałego materiału. Lekkie wyposażenie można przenieść i zamocować systemowym łącznikiem w zdrowej płycie, natomiast ciężkie szafki, umywalki lub poręcze powinny opierać się na profilu albo przygotowanym wzmocnieniu. Stare miejsce naprawia się zgodnie z systemem zabudowy. Jeżeli mocowanie ma chronić przed upadkiem, nie wykonuje się próby przez obciążanie człowiekiem; nośność musi wynikać z projektu i potwierdzonego podłoża.