Kabel grzejny nie ochroni rury, jeśli nie otrzymuje zasilania, termostat włącza go zbyt późno, czujnik mierzy niewłaściwe miejsce albo moc jednostkowa jest mniejsza niż straty ciepła. Częstą przyczyną są też przerwy izolacji na zaworach, podporach i przejściach przez ścianę. Nawet sprawny kabel o odpowiedniej liczbie watów na metr może nie nadążyć podczas mrozu, gdy rura jest wystawiona na wiatr lub dopływa do niej bardzo zimna woda.
Najpierw wyłącz zasilanie i sprawdź, czy rura nie została już rozsadzona. Elektryk powinien porównać typ, długość i sposób ułożenia kabla z instrukcją, zmierzyć rezystancję żyły oraz izolacji, sprawdzić zabezpieczenia, termostat i miejsce czujnika. Następnie trzeba obliczyć straty dla średnicy rury, minimalnej temperatury otoczenia, wymaganej temperatury oraz grubości otuliny. Kontrola kamerą termowizyjną może ujawnić zimne przerwy dopiero podczas bezpiecznej pracy układu.
Nie podłączaj kabla przez przedłużacz w mokrej strefie i nie naprawiaj przecięcia taśmą. Nie krzyżuj ani nie nakładaj odcinków, chyba że dokumentacja konkretnego systemu jednoznacznie to dopuszcza; lokalne przegrzanie może stopić izolację i wywołać pożar. Zamarzniętej rury nie ogrzewaj gwałtownie, zanim nie wykluczysz pęknięcia. Po naprawie należy odtworzyć ciągłą izolację cieplną, pozostawić dostęp do wymaganych połączeń i zapisać wyniki pomiarów odbiorczych.