Kabel może przebiegać w warstwie izolacji cieplnej tylko wtedy, gdy taki sposób ułożenia został uwzględniony w doborze instalacji. Styropian lub wełna utrudniają oddawanie ciepła, więc obciążalność kabla jest zwykle mniejsza niż przy mocowaniu bezpośrednio na murze albo prowadzeniu w wentylowanej przestrzeni. Rura osłonowa może zapewniać ochronę mechaniczną po właściwym doborze, lecz nie poprawia automatycznie chłodzenia kabla. Wielożyłowy kabel w rurze w ścianie izolowanej cieplnie odpowiada metodzie odniesienia A2.
Elektryk musi znać obciążenie, przekrój i materiał żył, typ izolacji kabla, liczbę obciążonych żył, długość, temperaturę, liczbę sąsiednich obwodów oraz grubość ocieplenia. Dla odbiornika 3,68 kW przy 230 V prąd obliczeniowy wynosi około 16 A, bo 3680 W / 230 V = 16 A. Nie oznacza to jednak, że dowolny kabel i wyłącznik 16 A będą prawidłowe. Podstawowy warunek mówi, że prąd obciążenia nie może być większy od prądu znamionowego zabezpieczenia, a ten od skorygowanej obciążalności kabla. To nie jest pełny dobór: trzeba też sprawdzić działanie przy przeciążeniu, w tym warunek I2 ≤ 1,45 × Iz, gdzie I2 jest prądem zapewniającym zadziałanie zabezpieczenia, a Iz obciążalnością kabla, oraz zdolność wyłączania względem spodziewanego prądu zwarciowego.
Wpływ sposobu montażu jest mierzalny. W tabeli przykładowej opartej na IEC 60364-5-52 miedziany kabel wielożyłowy z izolacją PVC, z trzema obciążonymi żyłami w pojedynczym obwodzie, ma dla metody A2 wartość 17,5 A przy przekroju 2,5 mm², a dla metody C 24 A. Wartości dotyczą temperatury otoczenia 30°C i dopuszczalnej temperatury żyły 70°C. To nie jest gotowy dobór do każdego domu, ponieważ wynik zmieniają temperatura, grupowanie, liczba żył, długość i warunki producenta. Pokazuje natomiast, dlaczego starego zabezpieczenia nie wolno pozostawiać bez obliczeń po zakryciu trasy ociepleniem.
Przed zamknięciem warstw należy utrwalić przebieg na zdjęciach z wymiarami i sprawdzić ochronę przed kołkami elewacyjnymi, wkrętami, naciskiem jastrychu i ostrymi krawędziami. W elewacji kabel nie powinien biec przypadkowo tuż pod warstwą zbrojoną, a puszki i połączenia muszą pozostać dostępne w sposób przewidziany projektem. Trasa nie może osłabiać systemu ocieplenia ani kolidować z instalacją gazową, wodną lub odgromową. Wymagania pożarowe i klasa kabla zależą też od rodzaju budynku.
Samodzielne dokładanie obwodu, chowanie przedłużacza albo łączenie kabla wewnątrz styropianu jest niedopuszczalnym uproszczeniem. Przed zakryciem elektryk wykonuje oględziny i próby elementów, które później będą niedostępne. Pełne sprawdzenie odbiorcze z oceną spadku napięcia, ochrony przeciwporażeniowej i zabezpieczeń należy zakończyć i udokumentować po ukończeniu zmiany, przed użytkowaniem. Jeżeli istniejący kabel był przeciążany, ma zdeformowaną powłokę, ślady przegrzania lub nieznane połączenie, obwód należy wyłączyć i odsłonić do oceny. Naprawy wykonuje się po odłączeniu oraz potwierdzeniu braku napięcia.