Drzwi przeciwpożarowe są przebadanym zestawem skrzydła, ościeżnicy, zawiasów, zamka, samozamykacza i konkretnych uszczelek. Zamiennik o zbyt dużym profilu, innej twardości lub niewłaściwym położeniu może wypchnąć skrzydło i zwiększyć siłę zamykania. Ocieranie może też ujawnić wcześniejsze opadnięcie zawiasów, skręcenie ościeżnicy albo nagromadzenie farby. Nie wolno zakładać, że każda czarna taśma pęczniejąca lub dymoszczelna ma równoważne właściwości i wymiary.
Kontrola obejmuje oznaczenie drzwi, dokumentację producenta oraz identyfikację starej i nowej uszczelki. Serwisant mierzy szczeliny obwodowe, sprawdza punkty tarcia, mocowanie zawiasów, rygiel, próg i pełne samozamykanie z różnych kątów. Uszczelka powinna być osadzona bez rozciągania, załamań i przerw, a naroża wykonane zgodnie z instrukcją zestawu. Trzeba ustalić, czy ociera skrzydło o ościeżnicę, czy tylko uszczelka stawia większy, lecz dopuszczalny opór. Po regulacji wykonuje się test funkcjonalny i zapisuje wynik.
Nie należy strugać krawędzi skrzydła, usuwać fragmentu uszczelki ani blokować samozamykacza klinem. Takie działanie może unieważnić właściwości użytkowe drzwi i stworzyć drogę dla dymu. Stosuje się część dopuszczoną w dokumentacji i regulację przewidzianą przez producenta; poważne odkształcenie może wymagać wymiany elementu lub całego zestawu. Do czasu naprawy drzwi na drodze pożarowej muszą pozostawać zamknięte i sprawne, a usterkę należy zgłosić zarządcy. Jeżeli skrzydło nie rygluje się samoczynnie, traktuje się to jako wadę bezpieczeństwa, nie niedogodność eksploatacyjną.